شناسایی آلل‌های خودناسازگاری در ژنوتیپ‌های گوجه سبز (p. cerasifera) با استفاده از تکثیر آلل‌ها به روش واکنش‌های زنجیره‌ای پلی‌مراز

گوجه سبز از مهمترین محصولات نوبرانه کشور است. این محصول دیپلویید و خودناسازگار می باشد و برای تشکیل میوه به گرده افشانی و لقاح  نیاز دارد. در این تحقیق آلل‌های خودناسازگاری 20 رقم بومی با استفاده از 7 جفت آغازگر ژن های s- rnase و sfb با روش pcr مورد ارزیابی قرار گرفتند. با استفاده از جفت آغازگر pc2consfd و em pc3consrd/em، هفده باند با اندازه‌های 465 تا 1759 جفت باز مشاهده شد که تعداد نه باند تکثیر شده جدید داشتند که می‌توانند پس از توالی‌یابی کاندیدای آلل جدید باشند. بیشترین تعداد آلل تکثیر شده مربوط به آغازگرهای جفت اینترون (em-pc2f & em-pc5r) و سپس اینترون دوم روی ژن s-rnase به ترتیب با 2/6 و 2/5 آلل برای هر آغازگر و روی ژن متناظر آن (sfb) برای دانه گرده با 2/55 آلل برای هر آغازگر بود. در بین ژنوتیپ‌ها بیشترین میانگین آلل تکثیر شده به ترتیب مربوط به سیف (3/57)، گوجه قمی (امیدبخش) (3/14) و دهنو (3/14) و کمترین تعداد مربوط به ژنوتیپ‌های رضائیه (0/7) و بنفش (1) بود. نتایج بررسی باغی گرده افشانی با گرده خودی در مقایسه با گرده افشانی آزاد نشان داد که اغلب گوجه‌ها خودناسازگارند، اما ژنوتیپ‌های دهنو، گالو به ترتیب 6/4 و 5 درصد و ژنوتیپ های سلطانی رضائیه، سیف و سنت جولین حدود 2/7 درصد خودباروری داشتند. بیشترین فراوانی آللی مربوط به s22 و sii بود. در قمی 4 آلل و رضائیه یک آلل مشاهده شد و با دو ژنوتیپ ملایر و سیاه آلل‌های متفاوتی داشتند و می توانند بعنوان گرده‌زا برای همدیگر استفاده شوند.

identification of self-incompatibility alleles in greengage genotypes (p. cerasifera) using allele amplification by polymerase chain reaction

greengage is one of the most important early-season fruit crops in the country. this crop is diploid and self-incompatible and requires pollination and fertilization for fruit set. in this study, self-incompatibility alleles of 20 local cultivars were evaluated using seven primer pairs targeting the s-rnase and sfb genes by pcr. using the primer pairs pc2consfd and em-pc3consrd/em, seventeen bands ranging from 465 to 1759 bp were observed, nine of which were newly amplified bands that could be candidates for new alleles following sequencing. the highest number of amplified alleles was obtained with the intron primer pair (em-pc2f & em-pc5r), followed by the second intron of the s-rnase gene, with 2.6 and 2.5 alleles per primer, respectively, and 2.55 alleles per primer in the corresponding gene (sfb) for pollen. among the genotypes, the highest mean number of amplified alleles was observed in saif (3.57), 'qom greengage (promising)' (3.14), and dahno (3.14), whereas the lowest numbers were recorded in rezaieh (0.7) and banafsh (1). the results of orchard-based pollination evaluations using self-pollen compared with open pollination showed that most greengage genotypes were self-incompatible; however, the dahno and galo genotypes exhibited 6.4% and 5% self-fertility, respectively, while soltani-rezaieh, saif, and 'saint-julien' showed approximately 2.7% self-fertility. the highest allelic frequencies were observed for s22 and sii. four alleles were observed in qomi and one allele in 'rezaieh', and these genotypes possessed different alleles from malayer and siah and could therefore be used as pollinizers for one another.