امکان سنجی توسعه باغات انجیر دیم در اراضی شیب دار با استفاده از پایگاه جهانی خاک (مطالعه موردی: اراضی خشک ابارق، کرمان)

توجه همزمان به عوامل اقلیمی، خاک و زمین نما در امکان سنجی توسعه باغات به منظور توسعه پایدار بسیار حائز اهمیت است. استفاده از چارچوب ارزیابی تناسب اراضی فائو می تواند زیربنای خوبی برای این منظور فراهم آورد. در پژوهش حاضر از داده های پایگاه جهانی خاک (soilgrids) در مدل سازی مکانی تناسب اراضی برای محصول انجیر دیم در بخشی از اراضی شیب دار منطقه ابارق در استان کرمان استفاده و بر اساس ویژگی های منتخب اقلیم، خاک و زمین نما، درجه تناسب این اراضی برای محصول انجیر دیم به روش ریشه دوم محاسبه شد. سپس مدل سازی مکانی آن در محیط نرم افزار gis انجام شد. نتایج نشان داد که منطقه مورد مطالعه از نظر دما و رطوبت نسبی مناسب می باشد. با توجه به میزان بارندگی، استفاده از راهکارهای نوین برای تامین آب مورد نیاز است. بر اساس نتایج تناسب اراضی بر مبنای روش فائو بیش از 62 هزار هکتار معادل 67 درصد از کل اراضی در کلاس تناسب کم (s3f) با محدودیت حاصل خیزی خاک از نظر میزان کربن آلی خاک کم تر از 1 درصد قرار دارند. بعد از کلاس تناسب کم (s3)، بیشترین مساحت اراضی در کلاس تناسب اراضی متوسط (s2f) با محدودیت میزان کربن آلی با شدت کم تر قرار می گیرند. بنابراین استفاده از کودهای آلی و حیوانی برای کاهش میزان محدودیت حاصل خیزی خاک را می توان از مهم ترین موارد اصلاحی دانست. همچنین انتخاب ارقام مناسب و سازگار با شرایط منطقه، احداث سامانه های استحصال آب باران و بسترسازی مناسب چاله های کاشت توصیه می شود.

feasibility of developing rainfed fig orchards on sloping lands using the global soil database: a case study of the drylands of abarq, kerman

simultaneous consideration of climatic, soil, and landform factors is highly important in assessing the feasibility of orchard development for sustainable development. the use of the fao land suitability assessment framework can provide a suitable basis for this purpose. in the present study, data from the global soil database (soilgrids) were used for spatial modeling of land suitability for rainfed fig production in part of the sloping lands of the abarq region in kerman province. based on selected climatic, soil, and landform characteristics, the suitability degree of these lands for rainfed fig production was calculated using the square-root method. spatial modeling was then performed in a gis environment. the results showed that the study area was suitable in terms of temperature and relative humidity. considering the amount of rainfall, the use of modern strategies to provide the required water is necessary. based on the results of land suitability assessment according to the fao method, more than 62,000 ha, equivalent to 67% of the total area, were classified as marginally suitable (s3f), with a soil fertility limitation due to soil organic carbon content below 1%. following the marginally suitable class (s3), the largest area was classified as moderately suitable (s2f), with a less severe limitation in terms of organic carbon content. therefore, the use of organic and animal manure fertilizers to reduce soil fertility limitations can be considered among the most important ameliorative measures. in addition, the selection of cultivars suitable and adapted to the regional conditions, establishment of rainwater harvesting systems, and appropriate preparation of planting pits are recommended.