پیش بینی کیفیت روابط زناشویی بر اساس ناگویی هیجانی، احساس تنهایی و بهزیستی روانشناختی در زنان متاهل

زمینه و هدف: مطالعه روابط زوجین به روشن شدن چهارچوب های ساختاری که روابط زوجین در آن شکل می گیرد کمک می کند. در بیشتر جوامع، بررسی کیفیت روابط زناشویی نقش اساسی در ارزیابی کیفیت کلی ارتباطات خانوادگی دارد. هدف از پژوهش حاضر پیش بینی کیفیت روابط زناشویی بر اساس الکسی تایمیا و احساس تنهایی و بهزیستی روانشناختی در زنان متاهل شهر اهواز می باشد روش پژوهش: پژوهش حاضر توصیفی و از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه زنان متاهل مراجعه کننده به خانه های بهداشت در شهر اهواز بود که با ‌استفاده ‌از ‌روش‌ نمونه‌گیری ‌در ‌دسترس 340 نفر از آنان به عنوان نمونه انتخاب ‌شدند. ‌جهت ‌جمع‌ آوری ‌داده‌ها ‌از‌ پرسشنامه کیفیت روابط زناشویی(rdas) باسبی و همکاران ، الکسی تایمیا اهواز(2011) مکوندی و همکاران،پرسشنامه احساس تنهایی راسل و همکاران و پرسشنامه بهزیستی روانشناختی(rspwb) ریف، استفاده شده ‌است.‌ جهت ‌تجزیه ‌و ‌تحلیل ‌داده ‌ها ‌نیز ‌از ‌روش های‌ آماری‌ ضریب ‌همبستگی‌ پیرسون، رگرسیون گام به گام ‌و ‌همچنین ‌از ‌روش‌آلفای‌کرونباخ ‌جهت ‌محاسبه ‌ضریب‌ پایایی‌ استفاده‌شد.‌یافته ها: یافته‌های‌بدست‌آمده ‌از ‌این ‌پژوهش ‌نشان‌ می‌دهد‌ که ناگویی هیجانی، احساس تنهایی و بهزیستی روانشناختی قادرند کیفیت روابط زناشویی را در زنان متاهل شهر اهواز پیش بینی کنند و بهزیستی روانشناختی قوی ترین پیش بینی کننده کیفیت روابط زناشویی بود. نتیجه گیری: می توان گفت ناگویی هیجانی، احساس تنهایی و بهزیستی روان شناختی نقش مهمی در کیفیت روابط زناشویی زنان متاهل دارد.