نقش الگوهای ارتباطی در پیش بینی طلاق عاطفی زوجین

زمینه و هدف: خانواده مهم ترین نهاد جامعه بشری و واحدی با ابعاد گوناگون است که به دلیل جایگاه و اهمیتی که دارد، مورد توجه روانشناسان، جامعه شناسان و محققان قرار گرفته است. یکی از مهم ترین آسیب های خانوادگی و اجتماعی که همواره تهدیدی برای زندگی زوجین بوده است، طلاق است. طلاق در دو حالت طلاق رسمی و عاطفی صورت می گیرد. طلاق عاطفی، اولین مرحله در فرایند طلاق است که عوامل بسیار از جمله الگوهای ارتباطی زوجین در آن تاثیرگذارند. پژوهش حاضر با هدف پیش‌بینی طلاق عاطفی زوجین بر اساس الگوهای ارتباطی انجام پذیرفت. روش پژوهش: روش پژوهش حاضر از نوع توصیفی- همبستگی است. جامعه آماری این پژوهش را کلیه زوجین شهر کرمان تشکیل می دهند که از بین آن ها 321 نفر به شیوه نمونه‌گیری خوشه ای تصادفی از 4 منطقه مختلف انتخاب شدند. برای گردآوری داده‌های مورد نیاز از پرسشنامه‌های طلاق عاطفی گاتمن و الگوهای ارتباطی کریستنسن و سالاوی (cpq) استفاده شد. داده‌ها پس از انجام پیش آزمون هایی مانند نرمال بودن داده ها و تصادفی بودن داده ها؛ با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون در نرم افزار spss تحلیل شدند.یافته‌ها: نتایج استنباطی پژوهش حاضر نشان داد که بین طلاق عاطفی و زیرمقیاس‌های الگوهای ارتباطی رابطه معنی داری وجود دارد. بین طلاق عاطفی و زیرمقیاس ارتباط سازنده متقابل رابطه منفی، قوی و معنی داری وجود دارد (β=-0.476, p-value=0.000, t-value=-9.601, r=-0.687 ). بین طلاق عاطفی و زیرمقیاس ارتباط اجتنابی متقابل رابطه مثبت، قوی و معنی داری وجود دارد (β=0.552, p-value=0.013, t-value=2.953, r=0.619). بین طلاق عاطفی و زیرمقیاس ارتباط توقع / کناره گیری رابطه مثبت، متوسط و معنی داری وجود دارد (β=0.308, p-value=0.024, t-value=2.262, r=0.559). به عبارت دیگر، الگوهای ارتباطی می‌توانند به طور معنی‌دار طلاق عاطفی را پیش‌بینی کنند. نتیجه‌گیری: با توجه به یافته های پژوهش، می‌توان اذعان داشت آگاهی زوجین از الگوهای ارتباطی مختلف به آن‌ها کمک می-کند تا بتوانند تعاملات درست و مثبتی با یکدیگر داشته باشند؛ در هنگام بروز اتفاقات ناگوار ارتباط سازنده متقابلی را با یکدیگر برقرار کنند که باعث تلاش زوجین و حمایت از یکدیگر و دوام روابط زناشویی آن ها می شود.