پیش‌بینی کیفیت زناشویی بر اساس تعهد و اعتماد، ارتباط سازنده و دوست داشتن و محبت

زمینه و هدف: کیفیت زناشویی به دلیل اهمیت آن در ازدواج و پیامدهای فردی و اجتماعی مرتبط با آن یکی از عناصر اصلی و مهم در پیش‌بینی سلامت روان و بهزیستی روان شناختی افراد می‌باشد و همچنین به عنوان عاملی مهم در تشخیص سلامت زندگی زناشویی محسوب می‌شود؛ به همین جهت محققان و متخصصان خانواده به دنبال بررسی عوامل پیش‌بینی کننده این سازه می‌باشند. هدف، این پژوهش پیش‌بینی کیفیت زناشویی بر اساس تعهد و اعتماد، ارتباط سازنده و دوست داشتن و محبت در زنان متاهل مشاور بود. روش پژوهش: روش پژوهش حاضر توصیفی، از نوع همبستگی است. جامعه آماری این پژوهش کلیه زنان مشاور متاهل در حال فعالیت در مراکز مشاوره شهر اصفهان در سال 1400می‌شد، که 207 نفر از آنها به روش نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. نمونه پژوهش به مقیاس تجدید نظرشده کیفیت زناشویی (rdas) باسبی، کران، لارسن و کریستنسن و برای سنجش تعهد و اعتماد، ارتباط سازنده و دوست داشتن و محبت به پرسشنامه جاذبه‌های زناشویی (maq) سلیمی، جاودان، زارعی و نجارپوریان پاسخ دادند. برای تحلیل داده‌ها از روش همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه استفاده شد. یافته‌ها: نتایج تجزیه و تحلیل داده‌ها نشان داد که تعهد و اعتماد، ارتباط سازنده و دوست داشتن و محبت می‌توانند کیفیت زناشویی را پیش بینی نمایند (001/0 >p). همچنین نتایج نشان داد که دوست داشتن و محبت، تعهد و اعتماد و ارتباط سازنده می‌توانند 4/39 درصد از واریانس کیفیت زناشویی را تبیین کنند. نتیجه‌گیری: با توجه به یافته‌های بدست آمده از پژوهش مبنی بر دوست داشتن و محبت، تعهد و اعتماد و ارتباط سازنده به عنوان پیش بین کیفیت زناشویی ، مهم است که این عوامل در غنی‌سازی روابط زناشویی در برنامه‌های آموزشی و جلسات مشاوره ازدواج در مراکز ذی‌ربط مورد توجه قرارگیرند.