پیش‌بینی‌ خوشنودی زناشویی‌ بر پایه‌ پختگی‌ هیجانی‌ و نگرش به‌ پیوند زناشویی‌ در زنان و مردان با همسرگیری زودهنگام و بهنجار

زمینه و هدف : کامیابی‌ خانواده و روابط‌ زوجی‌ از ازدواج بهنگام و آگاهانه‌ و انتخاب همسر با سنجه‌های درست‌ اثر می‌پذیرد. در این‌ پژوهش‌ بر پایه‌ پختگی‌ هیجانی‌ و نگرش به‌ پیوند زناشویی‌ در زنان و مردان با همسرگیری زودهنگام و بهنجار خوشنودی زناشویی‌ پیش‌بینی‌شده است‌. روش پژوهش : با به‌کارگیری روش توصیفی‌ و بهره گیری از همبستگی‌ و رگرسیون، یک‌ نمونه‌ ١٩٧ نفری زن و مرد متاهل‌ با حداقل‌ ٥ و حداکثر ١٠ سال زندگی‌ مشترک که‌ به‌ صورت در دسترس انتخاب شده بودند، موردبررسی‌ نهاده شد. از پرسشنامه‌های خوشنودی زناشویی‌ اینرچ (enrich-47) ، نگرش به‌ پیوند زناشویی (mas) و پختگی هیجانی(ems) برای داده گیری استفاده شد. داده ها با استفاده از آزمونهای تی‌، همبستگی‌ و رگرسیون تحلیل‌شده اند. یافته ها : یافته‌ها نشان می‌دهد که‌ میان سن‌ ازدواج زنان و مردان در دو عامل‌ موردبررسی‌ تفاوت معنی‌داری وجود ندارد . نگرش به‌ پیوند زناشویی‌ و مولفه‌ بدبینی‌ در هر چهار گروه موردبررسی‌ خوشنودی زناشویی‌ را پیش‌بینی‌ می‌کنند. با افزایش‌ سن‌ ازدواج در هر چهار گروه نگرش بدبینانه‌ به‌ ازدواج کاهش‌ می‌یابد. نتیجه گیری : روی هم‌رفته‌ می‌توان نتیجه‌ گرفت‌ که‌ با افزایش‌ سن‌، ازدواج نگرش به‌ پیوند زناشویی‌ در زنان کاهش‌ و واقع‌گرایانه‌ می‌شود، ضمن‌ آنکه‌ استواری هیجانی‌ افزایش‌ می‌یابد. در مردان با افزایش‌ سن‌ ازدواج نگرش به‌ پیوند زناشویی‌ افزایش‌ و نگرش بدبینانه‌ کاهش‌ می‌یابد. افزایش‌ سن‌ ازدواج در هر چهار گروه با کاهش‌ ازدواج سنتی‌ و افزایش‌ ازدواج نوین‌ همراه است‌.