>
Fa   |   Ar   |   En
   تاثیرآموزش والدگری مثبت به مادران بر شادکامی کودکان معلول جسمی حرکتی  
   
نویسنده امیرارده جانی نگین ,علی اکبری دهکردی مهناز ,برقی ایرانی زیبا
منبع سومين كنگره ملي روانشناسي خانواده: كنگره ملي فضائل اخلاقي در خانواده و ازدواج و چالشهاي آن و اولين جشنواره ملي خانواده و ازدواج - 1400 - دوره : 3 - سومین کنگره ملی روانشناسی خانواده: کنگره ملی فضائل اخلاقی در خانواده و ازدواج و چالشهای آن و اولین جشنواره ملی خانواده و ازدواج - کد همایش: 00211-36621 - صفحه:0 -0
چکیده    زمینه و هدف: تاثیری که معلولیت بر وضعیت اجتماعی و روانی فرد بر جای می‌گذارد غیر قابل انکار است؛چرا که معلولیت جدا از محدودیت ها یا مشکلاتی که از نظر کنشی در فرد معلول ایجاد می‌کند، ممکن است تاثیرات سوء روان شناختی بر شخصیت فرد معلول داشته باشد(گالوچی و همکاران، 2011).نشاط و شادکامی ، به عنوان یکی از مهم ترین نیازهای روانی بشر ،به دلیل تاثیرات عمده ای که روی شکل گیری شخصیت آدمی و مجموعه زندگی انسان دارد ، همواره ذهن انسان را به خود مشغول کرده است .هدف از انجام این پژوهش بررسی تاثیر آموزش والدگری مثبت به مادران بر شادکامی کودکان معلول جسمی حرکتی بود. روش: روش این پژوهش، آزمایشی از نوع پیش‌آزمون- پس‌آزمون با گروه کنترل و یک دوره پیگیری یک ماهه بود. جامعه آماری را کلیه دانش آموزان پسر معلول جسمی حرکتی مقطع ابتدایی منطقه 4 شهر تهران در سال تحصیلی 98-1397 تشکیل می‌دادند. از بین مدارس استثنایی پسرانه منطقه 4، یک مدرسه به روش در دسترس انتخاب شد. از دانش آموزان این مدرسه، 30 دانش‌آموز که شرایط ورود به نمونه را دارا بودند، انتخاب شده و از این 30 نفر، 15 نفر به‌طور تصادفی در گروه آزمایش و 15 نفر دیگر در گروه کنترل قرار گرفتند. ابتدا توسط هر دو گروه آزمایش و کنترل، پرسشنامه‌های شادکامی آکسفورد (ohl) تکمیل شد. سپس برای مادران کودکان گروه آزمایش، برنامه آموزشی والدگری مثبت شامل 8 جلسه آموزشی دو ساعته، به‌صورت یک‌بار در هفته اجرا گردید. بعد از پایان دوره مجدداً افراد هر دو گروه آزمایش و کنترل، توسط همان پرسشنامه مورد آزمون قرار گرفتند. حدود یک ماه بعد از اتمام جلسات آموزشی، مرحله پیگیری برای اندازه‌گیری ماندگاری آموزش‌های داده شده با تکمیل پرسشنامه انجام گرفت. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار spss نسخه 23 و توسط آزمون تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر تجزیه و تحلیل شدند. یافته‌ها: نتایج به دست آمده نشان داد که شادکامی گروه آزمایش، در مقایسه با گروه کنترل به‌طور معناداری(05/0> p) افزایش یافته است و این افزایش در مرحله پیگیری پایدار مانده است. نتیجه‌گیری: بنابراین می‌توان نتیجه گرفت آموزش والدگری مثبت به مادران می‌تواند شادکامی کودکان معلول جسمی حرکتی را افزایش دهد و درمانگران می‌توانند از این رویکرد برای کاهش مشکلات روان‌شناختی خانواده‌های دارای فرزند معلول جسمی حرکتی استفاده کنند.
کلیدواژه آموزش والدگری مثبت، شادکامی، کودکان معلول جسمی حرکتی.
آدرس , iran, , iran, , iran
 
     
   
Authors
  
 
 

Copyright 2023
Islamic World Science Citation Center
All Rights Reserved