پیش بینی شفقت به خود بر اساس سبک های دلبستگی ناایمن

زمینه و هدف: خانواده و روابط میان اعضای آن یکی از عوامل مهم شکل گیری شخصیت، حفظ سلامت روان و پیشگیری از مشکلات مرتبط با بهزیستی روانی است. ازاین رو مطالعه ی روابط میان اعضای خانواده و فاکتورهای نشات گرفته از این روابط، مانند سبک های دلبستگی از اهمیت شایانی برخوردار است. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش پیش بینی کنندگی سبک های دلبستگی ناایمن اضطرابی و اجتنابی انجام شد.روش پژوهش: با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای تعداد 396 دانش آموز (199دختر و 197 پسر) از میان تمامی دانش آموزان دختر و پسر مقطع متوسطه دوم سال تحصیلی 1400-1399 شهرستان فارسان انتخاب شدند. این پژوهش از نوع توصیفی- همبستگی بود. برای جمع آوری اطلاعات از پرسشنامه سبک های دلبستگی هازن و شیور (aaq) و فرم کوتاه مقیاس شفقت به خود ریس و همکاران (scs) استفاده گردید. داده ها با روش همبستگی و تحلیل رگرسیون مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.یافته ها: نتایج نشان داد که سبک دلبستگی ناایمن- اضطرابی و سبک دلبستگی ناایمن- اجتنابی با شفقت به خود همبستگی منفی معناداری دارند. همچنین، سبک های دلبستگی ناایمن (اضطرابی و اجتنابی) به طور منفی و معنادار 11 و 18 درصد از واریانس شفقت به خود را تبیین می کنند.نتیجه گیری: از یافته های این پژوهش می توان نتیجه گرفت که سبک های دلبستگی می توانند در بروز شفقت به خود موثر باشند. لذا روانشناسان با کمک به اصلاح روابط میان والدین و فرزندان می توانند زمینه شکل گیری صفات مفید شخصیتی مانند شفقت به خود را در فرزندان ایجاد کنند.