پیش بینی گرایش به طلاق عاطفی براساس خودتنطیمی هیجانی در زنان ورزشکار شهرستان نجف-آباد

زمینه و هدف: امروزه طلاق عاطفی از جمله موضوعاتی است که بسیاری از اندیشمندان و کارشناسان مسائل اجتماعی به آن توجه می‌کنند و مسلماً هر شرایطی که برای زنان به عنوان کنشگران فعال تاثیرگذار و البته تاثیرپذیر پیش آید واکنش و پیامدهایی را به دنبال دارد که عواملی پیشایند این پیامدها بوده اند. می دانیم که تغییر در عملکرد هر کدام از بخش های سیستم-های شناختی مانند حافظه توجه و هوشیاری سبب ساز تغییر در خلق می‌شود از این رو نقش تنظیم هیجان در سازگاری افراد با وقایع استرس زای زندگی حائز اهمیت است. از آنجایی که تحقیقات کمی در زمینه تنظیم هیجان توسط ورزشکاران نسبت به سایر زیر شاخه های روانشناسی شده است برقراری ارتباط بین این مولفه و پدیده طلاق عاطفی در ورزشکاران هدف موردنظر این پژوهش است.روش پژوهش: پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و طرح پژوهش توصیفی از نوع همبستگی است. جامعه آماری مورد مطالعه شامل زنان متاهل ورزشکار شهرستان نجف آباد بوده است. حجم نمونه 80 نفر که بصورت تصادفی انتخاب شدند. از افراد نمونه خواسته شد پرسشنامه خودتنظیمی هیجانی(erq) گراس و جان و پرسشنامه طلاق عاطفی(edog) گاتمن را تکمیل نمایند.یافته ها: نتایج بدست آمده نشان داد که تنطیم هیجانات براساس سرکوبی آنان دارای همبستگی مثبت با طلاق عاطفی بوده و ارزیابی مجدد، همبستگی منفی با طلاق عاطفی دارد.به صورت کلی تنطیم هیجانات رابطه منفی با طلاق عاطفی دارد.نتیجه گیری: تنطیم هیجان در روابط زناشویی و عاشقانه یک ضرورت می باشد. افراد دارای بی ثباتی هیجانی و تکانشگری همسران نامطلوبی هستند و از طرف دیگر سرکوبی هیجانات منجر به کمبود عمومی رفتارهای بیانی و به طبع فاصله گرفتن زوجین از لحاظ کلامی و عاطفی از یکدیگر و در آخر طلاق عاطفی خواهد شد.از این رو آموزش مهارت های تنظیم هیجان به زوجین ضروری است.