رابطه مهارت‌های مقابله با استرس با رضایت از زندگی در زنان آسیب دیده از خشونت خانگی

زمینه و هدف: خشونت زوجین علیه یک دیگر موضوع جدیدی نمی باشد و دارای عمری به اندازه تاریخ بشریت است. زنان همواره قربانیان آن هستند. هدف از پژوهش‌حاضر‌ بررسی رابطه مهارت های مقابله با استرس و رضایت از زندگی در زنان آسیب دیده از خشونت خانگی در شهر ‌اهواز ‌بود.‌ روش پژوهش: پژوهش حاضر توصیفی و از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه زنان آسیب دیده از خشونت خانگی در شهر اهواز بود که با ‌استفاده ‌از ‌روش‌ نمونه‌گیری ‌در ‌دسترس 200 نفر از آنان به عنوان نمونه انتخاب ‌شدند. ‌جهت ‌جمع‌ آوری ‌داده‌ها ‌از‌ پرسشنامه راهبردهای مقابله با تنیدگی (dass-21) و پرسشنامه رضایت از زندگی داینر و همکاران (swls) استفاده شده ‌است.‌ جهت ‌تجزیه ‌و ‌تحلیل ‌داده ‌ها ‌نیز ‌از ‌روش های‌ آماری‌ ضریب ‌همبستگی‌ پیرسون ‌و ‌همچنین ‌از ‌روش‌آلفای‌کرونباخ ‌جهت ‌محاسبه ‌ضریب‌ پایایی‌ استفاده‌شد.‌یافته ها: یافته‌های‌ بدست‌آمده ‌از ‌این ‌پژوهش ‌نشان‌ می‌دهد‌ که ‌بین راهبردهای مقابله با استرس و و رضایت از زندگی در زنان آسیب دیده از خشونت خانگی شهر اهواز رابطه‌ معنی‌داری‌ وجود‌ دارد. نتیجه گیری: با توجه به نتایج به دست آمده از پژوهش می توان گفت شیوه های رویارویی در برابر استرس نقش مهمی در سازگاری شناختی، سلامت روانی و رضایت از زندگی در زنان آسیب دیده از خشونت های خانگی دارد.