بررسی تاثیر آموزش فرزندپروری بر اساس مهرورزی بر سبک‌های فرزندپروری و رابطه والد-فرزند مادران دارای کودکان مبتلا به اختلال یادگیری

زمینه و هدف : فرزندپروری فعالیت پیچیده‌ای شامل روش‌ها و رفتارهای ویژه است که به طور مجزا یا در تعامل با یکدیگر بر رشد کودک تاثیر می‌گذارد. در واقع پایه و اساس شیوه فرزند پروری مبین تلاش‌های والدین برای کنترل و اجتماعی کردن کودکانشان است. تربیت و پرورش فرزندان دارای اختلال یادگیری یکی از دشوارترین و حساس‌ترین مسئولیت‌های والدین محسوب می‌شود. هدف اصلی تحقیق حاضر تعیین اثربخشی آموزش فرزندپروری مبتنی بر مهرورزی بر سبک‌های فرزندپروری و رابطه والد - فرزند مادران کودک دارای اختلالات یادگیری بود. روش پژوهش: روش تحقیق مورد استفاده از نوع نیمه تجربی بصورت پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری این تحقیق شامل تمامی مادران کودکان دارای اختلالات یادگیری شهر کرمان به تعداد 380 نفر بود که از بین آنها 35 نفر بصورت نمونه گیری هدفمند وارد مطالعه شدند و بصورت تصادفی ساده در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. ابزار گرداوری اطلاعات پرسشنامه سبک های دلبستگی ( psi) بامریند و پرسشنامه رابطه والد- کودک (cprs) پیانتا بود. اطلاعات گرداوری شده در نرم افزار 22-spss و با استفاده از آزمون کواریانس چند متغیره مورد بررسی قرار گرفت. یافته ها : نتایج به دست آمده نشان داد آموزش فرزندپروری مبتنی بر مهرورزی بر بهبود سبک فرزندپروری مستبدانه و کاهش سبک قاطع و اطمینان بخش تاثیر معناداری دارد (05/. > p) اما در سبک فرزند پروری سهل گیرانه تاثیر ندارد (05/. p)، اما بر وابستگی والد- کودک تاثیر ندارد (05/.