رابطه انعطاف پذیری کنشی، صمیمیت و مسئولیت پذیری با سازگاری زناشویی در دانشجویان متاهل دانشگاه آزاد اسلامی واحد رامهرمز

زمینه و هدف: بررسی عوامل مربوط به سازگاری زناشویی، از گذشته تا کنون، مورد علاقه بسیاری از پزوهشگران بوده است. هدف از این پژوهش، بررسی رابطه انعطاف پذیری کنشی، صمیمیت و مسئولیت پذیری با سازگاری زناشویی در دانشجویان متاهل دانشگاه آزاد اسلامی واحد رامهرمز بود. روش پ‍ژوهش: روش پژوهش حاضر، توصیفی از نوع همبستگی، از نظر هدف، کاربردی و جامعه آماری این پژوهش، دانشجویان متاهل دانشگاه آزاد اسلامی واحد رامهرمز و حجم جامعه آن، 700 نفر (مردان 330 نفر و زنان370) بود که بر اساس جدول کرجسی و مورگان 244 نفر (مردان 120 نفر و زنان 126 نفر) با نسبت جنسیتی زن و مرد و با روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای به عنوان نمونه پژوهش انتخاب شدند. ابزار پژوهش عبارت بودند از: خرده مقیاس انعطاف پذیری در پرسش نامه هوش هیجانی بار - ان (i-qe)، پرسشنامه های صمیمیت زناشویی بروک و اومن (qim)، سنجش مسئولیت پذیری کالیفرنیا (ipc-er) و مقیاس سازگاری زناشویی اسپانیر (sad)یافته ها: طبق نتایج حاصل از تحلیل رگرسیون با روش ورود مکرر، ضریب همبستگی چند متغیری برای ترکیب خطی متغیرهای پیش بین (سطح انعطاف پذیری، صمیمیت و مسئولیت پذیری) با سازگاری زناشویی کل نمونه برابر با mr=0.598 ضریب تعیین برابر rs=0.358و 44.57f= شد. اگر چه با توجه به مقدار ضریب تعیین 30 درصد واریانس سازگاری زناشویی کل دانشجویان توسط متغیرهای پیش بین قابل تبیین شد اما مشاهده می شود که متغیر صمیمیت، ‌ بهترین پیش بینی کننده سازگاری زناشویی کل دانشجویان است. نتیجه گیری: طبق نتایج بین متغیرهای پژوهش، رابطه معنادار وجود داشت. پیشنهاد می شود برای پزوهش های اتی٬ از روش های کمی و کیفی برای بررسی متغیرهای مورد مطالعه در این پژوهش استفاده تا اطلاعات دقیق تری برای ارزیابی فراهم شود. در مشاوره قبل از ازدواج به مسئله ی انعطاف پذیری کنشی، صمیمیت و مسئولیت پذیری توجه شود.