بررسی نقش تعدیل کنندگی فرونشانی و نقش واسطه‌ای حساسیت بین فردی در رابطه بین سبک‌های فرزندپروری و نشانه‌های اضطراب اجتماعی در دانشجویان دانشگاه تهران

زمینه و هدف: امروزه دیگر اهمیت تاثیر سبک‌های فرزندپروری بر شکل‌گیری شخصیت انسان‌ها بر کسی پوشیده نیست، و همه‌ی ما می‌دانیم که سبک‌های فرزندپروری نامناسب تا چه میزان می‌تواند سلامت روان کودکان را در آینده تهدید کند. بنابراین بررسی عوامل موثری که در سبک‌های فرزندپروری وجود دارد و باعث به وجود آمدن اضطراب اجتماعی می‌شوند از اهمیت بالایی برخوردار است، هدف اصلی این پژوهش بررسی نقش تعدیل کنندگی راهبرد فرونشانی و نقش واسطه‌ای حساسیت بین فردی در رابطه بین سبک‌های فرزندپروری و نشانه‌های اضطراب اجتماعی است.روش پژوهش: روش پژوهش حاضر از نوع همبستگی و یک مطالعه مقطعی بود، و نمونه مورد بررسی 226 نفر از دانشجویان دانشگاه تهران بودند که از طریق نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. از شرکت کنندگان خواسته شد پرسشنامه تنظیم هیجان گراس (erq)، و پرسشنامه حساسیت بین فردی بایس و پارکر (ipsm)، و پرسشنامه سبک‌های فرزندپروری بوری (paq)، و پرسشنامه اضطراب اجتماعی لیبوویتز (lsas) را تکمیل کنند. برای تحلیل داده‌ها از نرم افزار spss و r studio استفاده شد.یافته‌ها: نتایج پژوهش حاضر نشان داد اثر فرونشانی در رابطه بین سبک‌های فرزندپروری و نشانه‌های اضطراب اجتماعی منفی، و معنادار نیست، و اثر حساسیت بین فردی در رابطه بین سبک‌های فرزندپروری و نشانه‌های اضطراب اجتماعی مثبت و معنادار است، و بین سبک‌های فرزندپروری و نشانه‌های اضطراب اجتماعی رابطه معناداری وجود دارد.نتیجه گیری: نتایج به دست آمده از پژوهش حاضر نشان‌دهنده این است که سبک‌های فرزند پروری و میزان حساسیت بین فردی هر خانواده تاثیر مستقیم بر ایجاد نشانه‌های اضطراب اجتماعی و میزان کیفیت بهداشت و سلامت روان هر فردی می‌گذارد، بهتر است آموزش‌های لازم برای بهینه سازی و ارتقاء فرزندپروری در جامعه انجام گیرد.