پیش بینی سازگاری زناشویی بر اساس نگرش های جنسی و نگرش به زندگی در زنان متاهل

زمینه و هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه نگرش های جنسی و نگرش به زندگی با سازگاری زناشویی زنان متاهل انجام شد.روش پژوهش: روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه زنان متاهل شهر رامهرمز بود که تعداد 245 نفر با استفاده از نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه های استاندارد سنجش نگرش جنسی هادسون ، مورفی و نوریس (1983)، نگرش به زندگی باتیستا (1973) و سازگاری زناشویی گراهام بی اسپانیر (1976) استفاده شد. جهت تحلیل فرضیه های پژوهش از ضرایب همبستگی پیرسون، تحلیل رگرسیون چند گانه و نیز مفروضه های تحلیل رگرسیون شامل نرمال بودن، وجود هم خطی و بررسی استقلال خطاها استفاده شد.یافته ها: یافته ها نشان داد که بین نگرش های جنسی با سازگاری زناشویی در زنان متاهل رابطه معنی دار وجود داشت. هم چنین بین نگرش به زندگی با سازگاری زناشویی در زنان متاهل رابطه معنی داری وجود داشت. نتایج حاصل از تحلیل رگرسیون نیز حاکی از وجود رابطه چندگانه بین متغیرهای پیش بین با سازگاری زناشویی بود. تحلیل رگرسیون به روش ورود نشان داد تقریباً 47% واریانس مربوط به متغیر سازگاری زناشویی به وسیله ی متغیرهای پیش بین تبیین شدند. همچنین برای تعیین یک معادله پیش بینی مناسب با استفاده از کوچکترین مجموعه ی احتمالی از قوی ترین ترکیب متغیرهای پیش بین از روش رگرسیون گام به گام (stepwise) استفاده شد. طبق نتایج حاصل از تحلیل رگرسیون با روش گام به گام، از میان متغیرهای پیش بین، نگرش به زندگی بهترین پیش بینی کننده برای سازگاری زناشویی زنان متاهل بود.نتیجه گیری: با توجه به یافته پژوهش حاصل می توان گفت نگرش به زندگی بر روی انتخاب فعالیت ها و اهداف فرد تاثیر گذاشته و موجب برخورداری او از یک زندگی هدفمند‌ و همراه‌ با‌ احساس قدرت و حس تکامل می شود بنابراین در زندگی زوجی منجر به سازگاری زناشویی می گردد.