مقایسه میزان رضایت زناشویی زنان باتوجه به ویژگیهای جمعیت شناختی (سن ازدواج زنان، تفاوت سنی، تحصیلات و قومیت زوجین)

زمینه و هدف : رضایت زناشویی، کیفیت زندگی را افزایش و احتمال بروز طلاق را کاهش می دهد. همچنین اخیرا، آمارها تغییر در نگرش و عملکرد خانواده و در نتیجه، کاهش تمایل به تشکیل خانواده و ازدواج و رشد قابل تامل طلاق را نشان می دهند. بنابراین، باتوجه به ضرورت تحکیم نظام خانواده، بررسی عواملی که می توانند رضایت زناشویی را تحت تاثیر قرار بدهند، از اهمیت زیادی برخوردار است. این با هدف مقایسه میزان رضایت زناشویی زنان با توجه به ویژگی های جمعیت شناختی آنها و همسرانشان (سن ازدواج، تفاوت سنی زوجین و همسانی یا ناهمسانی تحصیلات و قومیت آنها) انجام شد.روش پژوهش : روش پژوهش حاضر از نوع علی-مقایسه ای و روش نمونه گیری، در دسترس بود. سنجش ابعاد رضایت زناشویی 140 خانم متاهل، با استفاده از پرسشنامه رضایت زناشویی انریچ (فرم بلند) انجام گرفت. برای تحلیل داده ها نیز، از آزمون های تحلیل واریانس تک متغیره و چند متغیره استفاده شد.یافته ها : نتایج پژوهش نشان داد بین گروه های زنان با سن ازدواج کم، متوسط و زیاد و گروه های زنان همسان و ناهمسان با همسران ازنظر تحصیلات و قومیت در میزان رضایت زناشویی، تفاوت معنی داری وجود ندارد. اما بین سه گروه زنان با توجه به تفاوت سنی آنها با همسرانشان، در متغیر رضایت زناشویی تفاوت معنی دار وجود دارد. طبق یافته ها، به طور کلی زنان با تفاوت سنی متوسط با همسرانشان نسبت به دو گروه دیگر (تفاوت سنی زیاد و کم)، از رضایمندی زناشویی بیشتری برخوردارند. همچنین این گروه با کسب نمرات بالاتر، در ابعاد رضایت زناشویی، ارتباط، مدیریرت مالی، رابطه جنسی و جهت گیری مذهبی وضعیت مطلوب تری دارند. اما در بعد فرزندپروری، زنان با تفاوت سنی زیاد با همسرانشان، در وضعیت مطلوب تری قرار دارند.نتیجه گیری : با توجه به نتایج و از آنجا که افزایش سن ازدواج زنان و عدم تغییر سن ازدواج مردان، از اختلاف سنی زوجین کاسته است، بهتر است اقدامات مناسبی جهت کاهش سن ازدواج زنان انجام گیرد. همچنین بهتر است سن زوجین در مشاوره های پیش از ازدواج، برای جلوگیری از نارضایتی زناشویی احتمالی در آِینده، بررسی و متناسب شود.