پیش‌بینی رفتار‌های ارتقادهنده‌ی سلامت از طریق حمایت اجتماعی ادراک‌شده و میانجی‌گری سبک‌های دلبستگی در زنان باردار در دوران شیوع کرونا

زمینه و هدف: با توجه به شیوع کرونا از سال 1398 در ایران و اثرات آن بر سلامت افراد مختلف، پژوهش حاضر با هدف بررسی پیش‌بینی رفتار‌های ارتقادهنده‌ی سلامت از طریق حمایت اجتماعی ادراک‌شده با میانجی‌گری سبک‌های دلبستگی انجام شد.روش پژوهش: روش این پژوهش توصیفی و از نوع همبستگی است. جامعه‌ی مورد مطالعه، زنان باردار شهر کرمان در دوران کرونا در بازه‌‌ی زمانی آذر‌ماه تا بهمن‌ماه 1399 بود. 271 نفر از این زنان به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزار‌‌‌‌‌ های مورد‌استفاده در این پژوهش عبارتند از: پروفایل سبک زندگی ارتقادهنده‌ی سلامت ویرایش‌شده (hplp- ii)، مقیاس حمایت اجتماعی ادراک‌شده‌ی چند‌بعدی (mspss)، مقیاس سبک‌های دلبستگی بزرگسالان هازن و شاور(asq). جهت آزمون فرضیه‌ها از معادلات ساختاری با نرم‌افزار amos23 و تکنیک بوت‌استرپ استفاده شد.یافته‌ها: : نتایج نشان داد که رفتارهای ارتقا دهنده‌ی سلامت توسط حمایت اجتماعی ادراک‌شده پیش‌بینی می‌شود. در این پژوهش اثر متغیر میانجی معنادار نشد.نتیجه گیری: با توجه به این یافته می‌توان گفت که حمایت اجتماعی ادراک‌شده می‌تواند رفتارهای ارتقادهنده‌ی سلامت را پیش‌بینی کند. لذا پیشنهاد می‌شود برنامه‌های ویژه‌ای جهت افزایش حمایت اجتماعی ادراک‌شده در زنان باردار در مراکز درمانی اجرا گردد.