نقش انعطاف پذیری شناختی و تمایزیافتگی در پیوند ایمن رابطه زناشویی

زمینه و هدف: خانواده هسته اساسی جامعه محسوب می شود که تداوم آن بسته به نحوه پیوند روابط زناشویی بستگی دارد و این امر از عوامل مختلفی سرچشمه می گیرد. از این رو هدف پژوهش حاضر بررسی نقش انعطاف پذیری شناختی و تمایزیافتگی در پیوند ایمن رابطه زناشویی بود. روش پژوهش: روش پژوهش حاضر توصیفی، از نوع همبستگی بود. جامعه پژوهش شامل تمامی زنان متاهل بین 19 تا 55 سال بود که در سال 1400 به مرکز مشاوره مراجعه کرده بودند که از بین آن ها نمونه ای به تعداد 150 نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند و از شرکت کنندگان خواسته شد پرسشنامه های انعطاف پذیری شناختی دنیس و وندروال (cfi)، پیوند ایمن (jsl) و تمایزیافتگی خود (dsi) را تکمیل کنند. برای تحلیل داده ها از آزمون پارامتریک همبستگی پیرسون استفاده شد. یافته ها: نتایج پژوهش نشان داد بین انعطاف پذیری شناختی و تمایزیافتگی با پیوند ایمن زناشویی رابطه مثبت معنادار وجود دارد. بدین معنا که هر چه انعطاف پذیری شناختی و تمایزیافتگی بیشتر باشد پیوند ایمن رابطه زناشویی نیز بیشتر است. نتیجه گیری: با توجه به نتایج به دست آمده و با توجه به اهمیت پیوند ایمن رابطه زناشویی در تداوم زندگی، بهتر است با برگزاری کارگاه ها و دوره های آموزشی و با بهره گیری از اقدامات روانشناختی مناسب سعی در افزایش انعطاف پذیری شناختی و تمایزیافتگی شده و از این طریق موجب افزایش پیوند ایمن رابطه زناشویی شد.