اثربخشی زوج درمانی شناختی رفتاری بر کاهش دلزدگی زناشویی زوجین

زمینه و هدف: خانواده مهم‌ترین نهاد در هر جامعه ای است و اگر بتواند کارکردهایش را به شکل مثبت انجام دهد، جامعه ای توسعه یافته خواهیم داشت. اما اگر خانواده دچار تعارض شود، کارکردهای آن نیز دچار اختلال خواهد شد. باتوجه به اهمیت موضوع پژوهش حاضر به بررسی اثربخشی زوج درمانی شناختی رفتاری بر کاهش دلزدگی زناشویی زوجین پرداخته است.روش پژوهش: پژوهش حاضر آزمایشی از نوع پیش آزمون- پس آزمون با گروه آزمایش و گواه است. جامعه آمار پژوهش شامل زوجین شهر نورآباد بودند. به روش تصادفی ساده نمونه ای به حجم 64نفر انتخاب شد و در دو گروه آزمایش و گواه قرارداده شدند. ابتدا از دو گروه پیش آزمون گرفته شد و پس از اجرای پروتکل، از دو گروه پس آزمون به عمل آمد. داده های به دست آمده توسط فرمول های میانگین، انحراف استاندارد و در سطح استنباطی توسط فرمول کواریانس و با اسفاده از نرم افزار آماری spss20 مورد تحلیل قرار گرفتند.یافته ها: تحلیل داده ها نشان داد که بین عملکرد دو گروه آزمایش و کنترل پس از آموزش مهارت های شناختی رفتاری بر دلزدگی زناشویی تفاوت معنادار آماری وجود دارد (001/0p≤ ) و زوج درمانی گروهی شناختی رفتاری موجب کاهش دلزدگی زناشویی و مولفه های آن شده است و میزان این تاثیر بر بر دلزدگی زناشویی 66 %، بر خستگی جسمی 51 %، بر ازپاافتادگی عاطفی 47 % و بر ازپاافتادگی روانی 58 % بود. نتیجه گیری: در مجموع، یافته‏های تحقیق حاضر حمایتی تجربی برای رویکرد درمانی شناختی رفتاری در جهت کاهش دلزدگی زناشویی زوجین فراهم می‏کند و آگاهی درمانگران حوزه خانواده و زناشویی از این رویکردها می‎تواند کمک کننده باشد. باتوجه به یافته-های پژوهش به کارشناسان و مشاوران در زمینه خانواده و خانواده درمانی پیشنهاد می گردد که پیش از ازدواج و در هنگام تنش بین زوجین، آموزش مهارت های شناختی و رفتاری را به شکل ویژه درنظر بگیرند.