حکمت سیاسی و سیاست حکیمانه: کیفیت مدیران دولتیِ طراز انقلاب اسلامی در مسیر تمدن سازی نوین اسلامی

'«ایجاد دولت اسلامی»، مرحله ی سوم از مراحل پنج گانه ی تحقق تمدن نوین اسلامی در بیان مقام معظم رهبری است که مدیران دولتی از مهم ترین اجزای آن به شمار می آیند؛ این مدیران باید در «طراز انقلاب اسلامی» و در «طراز تمدن سازی نوین اسلامی» رفتار کنند؛ آن ها می توانند به عنوان عوامل انتقال دهنده ی خصیصه های ارزشمند انقلاب اسلامی، و فرهنگ، ارزش ها، و اصول نابِ مدیریتیِ اسلامی به سایر کشورها و ملت های دنیا نقش آفرینی کنند. در واقع، مدیران دولتیِ طراز انقلاب اسلامی، «مدیران حکیم» و «مدیرانِ انقلابی و تمدن ساز»ی هستند که در گام دوم انقلاب، می توانند در سطح امت اسلامی، و در نهایت، در عرصه ی جهانی، تمدن ساز باشند. از این رو، هدف مقاله ی حاضر، معرفی مفاهیم «حکمت سیاسی و سیاست حکیمانه» در ماهیت کار مدیران دولتیِ طراز انقلاب اسلامی در تشخیص و خلق ارزش عمومی (تحقق نفع عامه) و تمدن سازی نوین اسلامی است. حکمت سیاسی و سیاست حکیمانه ضرورتی آشکار برای تشخیص و خلق ارزش عمومی، و نیز، حفظ وفاداری به اصول دموکراتیک (مدینه ی فاضله) است. بهترین راه رسیدن به سعادت واقعی، و خیر و کمال حقیقی انسان و جامعه در این است که سیاست از دین و حکمت تبعیت کند. به عبارت دیگر، «حکمت سیاسی» موجبات دست یابی جامعه ی انسانی به سعادت و کمال را فراهم می سازد. «حکمت سیاسی» عبارت از مجموعه ی از قابلیت ها و کیفیت هایی است که به مدیران خدمات عمومی کمک می کند تا از طریق کار خود، ارزش عمومی را شناسایی و ایجاد نمایند. ارزش-آفرینی عمومی مستلزم توجه و کاربرد معنویت، اخلاقیات، دین، و حکمت در بخش های خصوصی، دولتی، و شهروندی است، و هدف از «حکمت سیاسی»، ایجاد یک بهترین تشکیلات و سازمانی است که انسان و جامعه را به خیر و سعادت رهنمون کند. از طرف دیگر، «سیاست حکیمانه» سیاستی خدامحور و حق محور است؛ این سیاست انسان ها و جوامع انسانی را به سوی حقیقت ناب هدایت و رهبری می کند، نفع عامه را تامین و تضمین می کند، و مدینه ی فاضله را شکل می دهد.'