تربیت قرآنی لازمه نقش آفرینی حلقه های میانی در تمدن سازی اسلامی

جامعه اسلامی در تکاپوی رسیدن به تمدن اسلامی است. تمدن سازی اسلامی کشورگشایی نیست، بلکه به معنای پذیرفتن فکری ملت ها از اسلام است(مقام معظم-رهبری6/2/1395). در تمدن نوین اسلامی معنویت کنار مادیت، عروج اخلاقی، معنوی و روحی و تضرع و خشوع در کنار پیشرفت زندگی مادی است(مقام معظم -رهبری12/4/1398). بدنه اصلی این تمدن را نیروی انسانی تربیت شده و حلقه های میانی جامعه تشکیل می دهند. حلقه های میانی، مجموعه ای از خود ملت است، همان نخبه های فکری و مجموعه های باتجربه و فعال از میان جوانان و مسئولین که کار آنها تمرکز، برنامه ی کار، پیدا کردن راهکار، ارائه راهکار و برنامه ریزی در زمینه های گوناگون فکری و فرهنگی است(مقام معظم رهبری1/3/1398). راه کار مناسب برای آماده سازی و مجاهدت هر چه بهتر حلقه های میانی که بتوانند سکان دار عرشه های مختلف تمدن اسلامی باشند تربیت قرآنی آنهاست. رفتار انسانی که مربای به تربیت قرآنی است، اهل خشوع است، اهل تواضع است، اهل محبت است، اهل اهانت به این و آن نیست، اهل جمع است نه تفرقه(مقام معظم رهبری4/8/1388). در مرحله ی بعد هر یک از حلقه های میانی باید به عنوان مربی قرآن در جامعه تکثیر شوند و زمینه ی فرهنگ-سازی پیوست قرآنی را فراهم کنند در واقع باید گفت اعمال و اقوالی که از حلقه های میانی عرضه می شود برگرفته از قرآن بوده و پیوست قرآنی داشته باشد، تا زمینه تربیت قرآنی افراد عادی جامعه نیز فراهم شود. در پژوهش پیش رو که با روش توصیفی و با استفاده از منابع کتابخانه ای تنظیم شده است، تلاش شده که علاوه بر معرفی حلقه های میانی و نقش آنها در جامعه، نحوه تربیت قرآنی این افراد و نیز راه کارهای عملیاتی فرهنگ سازی پیوست قرآنی در جامعه بیان شود.'