تاثیرگذاری سردار سلیمانی در دفاع از عمق راهبردی انقلاب اسلامی در حل بحران های منطقه غرب آسیا

یکی از اصلی‌ترین اولویت‌های جمهوری اسلامی از ابتدای شکل‌گیری انقلاب اسلای، افزایش عمق راهبردی بوده است. عمق راهبردی به گستره نفوذ یک کشور در محیط جغرافیایی منطقه‌ای و فرامنطقه‌ای خود گفته می‌شود؛ به‌گونه‌ای که بتواند ضریب امنیت و قدرت خود را افزایش دهد. منطقه غرب آسیا همواره موضع منازعات و درگیری ها و کشمکش های مختلف بوده است ؛ از یک سو بحران های امنیتی متعدد ناشی از اهمیت «ژئوپلتیک منطقه» و «ژئواکونومیک» ناشی از ثروتها و منابع طبیعی فراوان آن وجود دارد واز سوی دیگر«ژئوکالچر» به مثابه مهد ادیان ابراهیمی و وجود سرزمینهای مقدس ابعاد پیچیده ای را به منطقه داده است و باعث توجه قدرتهای بزرگ فرا منطقه ای به این کانون شده است؛ برهمین اساس مساله آن است که حضور نیروهای خارجی در منطقه ، تفرقه افکنی دشمنان و وجود ضعف مدیریت در کنترل بحران شرایط منطقه ای را به گونه ای پیچیده نموده که بحرانهای ایجاد شده براحتی قابل حل نمی باشند؛ لذا کشف راهبردهای موثرحل منازعات منطقه ای مورد توجه بوده است، چرا که این راهبردها در تحلیل و تدبیر منازعات آینده حائز اهمیت است، شهید سلیمانی با تشکیل جبهه مقاومت با نیروهایی از حزب‌الله لبنان، و حشدالشعبی عراق، بسیج مردمی سوریه و اتحاد آنها با مدافعان حرم از ایران و تیپ فاطمیون و زینبیون در مقابل اقدامات تهاجمی استکبار که با استفاده از پیاده نظام خود یعنی نیروهای تکفیری داعش در منطقه غرب آسیا(خاورمیانه) ناامنی ایجاد کرده بودند، مقاومت و ایستادگی کردند و مانع از گسترش و ظهور بیشتر داعش در منطقه غرب آسیا شده و عمق راهبردی انقلاب اسلامی را ارتقا داده است.