مکتب شهید سلیمانی؛ تعامل فردی و سازمانی در پرتو تعالیم قرآن و اهل بیت(علیهم السلام)

سپهبد شهید حاج قاسم سلیمانی در پرتو تعالیم الهی، مکتب چهارده معصوم(ع) و عمل به دانسته ها و وظایف شرعی و فراتر از آن، توانست از هر آن چه برای او در دار دنیا فراهم و مهیا بود، برهد و خود را به فوز عظیم که همان رضای الهی و سعادت ابدی است، برساند. در این مسیر، سیر ارتباطی و اجتماعی او را مورد بحث و تامل قرار می دهیم تا گوشه ای از این حقایق و رازها را به مدد الهی کشف و عمل نماییم. در روزگار جوانی، ایشان از پس لایه های سطحی نگر گزینشی به سختی عبور می کند و خود را به مهلکه های پرخطر برای نجات بشر، دین و میهن می اندازد. روش تعاملی سریع، قوی و اثرگذار ایشان که سبب فرصت سازی، تقویت اراده ها و شکوفایی استعدادها می شد، نه شاید در قدرت و خواست سازمانی و دستوری بود، که این گونه فرماندهان گاه با مظلومیت عجیبی مواجهند. بلکه تدبیری حکیمانه و دلسوزی مهربانانه از جنس هدایت انبیاء و اوصیاء بود که شاید سال ها و قرن ها به طول انجامیده است. بیش از آن که منجی به بشر نیاز داشته باشد، بشر به نجات نیاز داشت و بیش از آن که بشر حوصله نماید، منجی برای او صبر نمود. با تاسی به آیه «اشدّاء علی الکفّار رحماء بینهم»، با الگو گرفتن از «اسوۀ حسنه، رسول مهربانی، و بهرمندی از جاذبه و دافعه علی(ع) خود را به جایگاهی رساند که در راه رسیده به رضای الهی، ادای امانت و نیل به حق، از سرزنش ملامت گران نهراسد و از نقاب منافقان فریب نخورد. برای دستگیری و ترغیب در راه خدا، از جان و مال و آبروی خویش در طبق اخلاص نهاد و برای سوق دادن او، خاک پایش را بوسید و رهنمونش گردید. آری در مکتب شهید سلیمانی آن چه روشن و روشن گر است، نور هدایت الهی، اخلاص و قدم نهادن در این صراط مستقیم است که هرگز خاموش نشود.