حکمرانی اقتصادی در گام دوم انقلاب اسلامی

در جریان گام اول انقلاب اسلامی(40 ساله اول) کارهای زیادی در کشور انجام شده اما مطلوب نبوده است. میانگین نرخ رشد اقتصادی در دوره 1357-1397معادل 1.9 درصد بوده است که نسبت به ایده آل های برنامه های توسعه بسیار کمتر است. پایین بودن نرخ ر شد اقتصادی نشان می دهدکه حکمرانی ضعیف اقتصاد سبب عدم دستبابی به رشد ایده ال و مطلوب شده است، به طوری که در دوره پس از انقلاب و جنگ تحمیلی(10 سال)، دوره سازندگی(8 سال)، دوره اصلاحات(8 سال) دوره عدالت و مهر ورزی(8 سال) و دوره تدبیر و امید (8 سال) برنامه های مختلفی پیاده شده اما کافی نبوده است. درآمد سرانه هم که با بهره وری نیروی کار(نسبت تولید ناخالص داخلی به نیروی کار) ارتباط تنگاتنگی دارد، سالانه حدود 1% رشد داشته و این شاخص نیز در وضعیت خوبی قرار نداشته است. سه موضوع نرخ رشد اقتصادی، نرخ تورم و نرخ بیکاری را کنار هم بگذاریم عملکرد کلی نظام و حکمرانی اقتصادی حاصل می شود. برای گام دوم انقلاب در صورتی که نظام حکمرانی بتواند ایده آل های a-a-a را برای نرخ رشد اقتصادی، نرخ بیکاری و نرخ تورم محقق سازد(پارامتر a می تواند اعداد 2 تا 10 را اختیار کند) می توان گفت که حکمرانی اقتصادی موفقیت آمیز بوده است و اقتصاد روند باثباتی را طی می کند.