مدلسازی داده‌های رطوبت نسبی با استفاده از توزیعهای احتمالی

محققان در علوم مختلف، از توزیع‌های احتمالی برای توصیف رفتار بسیاری از پدیده‌ها استفاده می‌کنند. در برخیمسائل، با متغیرهایی مانند نسبت جامعه یا درصد یک کمیت سروکار داریم که تغییرات آنها در بازه (0،1) قرار دارد. در این شرایط، توزیع بتا مهمترین توزیع کالسیک برای مدلسازی متغیر مورد نظر است. این توزیع دو پارامتری، انعطاف پذیری باالیی برای برازش به دادههای گوناگون دارد. در دهههای اخیر، توزیعهای دو پارامتری دیگر که جایگزین مناسبی برای توزیع بتا هستند، معرفی شده اند. در این مقاله، توزیع بتا و برخی توزیعهای احتمالی جدیدتر را برای مدلسازی دادههای رطوبت نسبی به کار می‌بریم. پارامترهای هر توزیع بر اساس روش ماکسیمم درستنمایی برآورد می‌شوند. همچنین، معیار لگاریتم تابع درستنمایی برای مقایسه کیفیت برازش مدل‌‌های مختلف استفاده میشود.