مکان یابی پهنه‌های مستعد کشت زیتون، انارو مرکبات با استفاده از سامانه اطلاعات جغرافیایی(gis) جهت برنامه ریزی صحیح کشت و اختصاص منابع آب در استان کرمانشاه

هدف: هدف از این تحقیق نیز تفکیک پهنه های مناسب از نامناسب برای کشت باغات زیتون، انار و مرکبات و اولویت‌بندی در پهنه های مناسب جهت برنامه‌ریزی صحیح منابع آب در منطقه است. روش پژوهش: در این مطالعه با استفاده از اطلاعات و نقشه های رقومی و با تجزیه‌وتحلیل تخصصی هر لایه اطلاعاتی، بخشی از محدوده مطالعاتی را که فاقد امکانات و پتانسیل تعریف شده است از محدوده مطالعاتی حذف و اولویت‌بندی در پهنه های مستعد ادامه پیدا کرده است. در این بخش، محیط طبیعی استان کرمانشاه یعنی عوامل اقلیمی، خاک و توپوگرافی مورد بررسی و تحلیل قرار گرفته اند. ضمناً دراین‌رابطه از میان پارامترهای اقلیمی بارندگی سالانه، متوسط درجه‌حرارت سالانه، متوسط حداقل دمای سردترین ماه سال و متوسط حداکثر دمای گرم‌ترین ماه سال مورد بررسی قرار گرفته اند. باتوجه‌به عناصر اقلیمی موردنیاز، با استفاده از نرم‌افزار  gis و به روش درون‌یابی نقشه های موردنیاز ترسیم و سپس با استفاده از روش overlay نقشه مناطق مستعد کاشت و ترسیم گردیدند. یافته‌ها: باتوجه‌به نتایج حاصل شده می توان استان کرمانشاه را برای کشت باغ زیتون و انار به پنج ناحیه خیلی مناسب، مناسب، نسبتاً مناسب، کمی مناسب و نامناسب و برای کشت مرکبات به سه ناحیه مناسب، نا مناسب وغیرقابل‌کشتت تقسیم‌بندی نمود. باتوجه‌به ناحیه بندی، ناحیه خیلی مناسب برای کشت زیتون در حدود 9000 هکتار (90 کیلومترمربع) در شهرستان های پاوه، جوانرود و ثلاث باباجانی بوده و همچنین در حدود 322400 هکتار (3224 کیلومترمربع) ناحیه مناسب کشت انار در شهرستان های پاوه، جوانرود، ثلاث، اسلام‌آباد و گیلان‌غرب و در حدود 163800 هکتار (1638 کیلومترمربع) از اراضی نواحی شهرستان های گیلان‌غرب، قصرشیرین و سومار در منطقه مناسب کشت مرکبات شناسائی گردیدند؛ لذا، برنامه‌ریزی مناسب کشت و منابع آب در این مناطق ضروری به نظر می رسد. نتیجه‌گیری: نتایج به‌دست‌آمده حاکی از استعداد استان در تولید محصولات باغی است؛ لذا، باتوجه‌به شرایط اقلیمی مناسب موجود در سراسر استان و با برنامه ریزی مناسب کشت و منابع آب در مناطق پهنه بندی شده، استان کرمانشاه می تواند در هریک از این محصولات خودکفا و صادرکننده به شهرستان ها و استان های هم جوار و حتی کشور عراق باشد.

locating potential zones prone to cultivation of olive, pomegranate and citrus using gis for proper planning in the cultivation and water resources allocations in kermanshah province

objective: the purpose of this research was to separate the suitable areas from the unsuitable for cultivating olive, pomegranate, and citrus orchards and zoning the suitable areas for proper planning of water resources in the region.method: in this study, using information and digital maps and with the specialized analysis of each layer of information, a part of the study area that lacks defined facilities and potential has been removed from the study area and priority has been found in the prone areas. in this section, the natural environment of kermanshah province, i.e. climatic factors, soil, and topography was studied and analyzed. also, among the climatic parameters of annual rainfall, average annual temperature, average minimum temperature of the coldest month of the year, and average maximum temperature of the hottest month of the year were studied. according to the required climatic elements and using the gis software and the method (idw), the required maps were drawn, and then, using the overlay method, the map of the susceptible areas was drawn.results: according to the obtained results, kermanshah province can be divided into five areas for the cultivation of olive and pomegranate orchards: very suitable, suitable, relatively suitable, slightly suitable and unsuitable, and three suitable, unsuitable and uncultivable areas for citrus cultivation. according to the regionalization, the most suitable area for olive cultivation was about 9000 hectares (90 square kilometers) in the cities of paveh, javanrood, and salas, babajani, and also about 322,400 hectares (3224 square kilometers) of suitable areas for pomegranate cultivation in the cities of paveh, javanrood, salas, islamabad and gilan-e-gharb in the west part of the province. also, about 163,800 hectares (1638 square kilometers) of land in the districts of gilan gharb, qhaser shirin, and somar were identified as suitable for citrus cultivation.conclusions: the obtained results indicated the talent of the kermanshah province in producing horticultural products. therefore, according to the suitable climatic conditions throughout the province and with proper planning of cultivation and water resources in zoned areas, kermanshah province can be self-sufficient in each of those products and export to neighboring cities and provinces and even the country of iraq. undoubtedly, the increase in those above-mentioned production and export to other parts of the country as well as the neighboring country of iraq can provide a huge tool in creating jobs and increasing the income of the villagers in kermanshah province.