بررسی آزمایشگاهی اثر فاصله عرضی بین پایه‌های مستطیل شکل بر آب شستگی موضعی اطراف آن ها

از علل اصلی خرابی بسیاری از پل‌ها که در رودخانه‌ها احداث می‌شوند آبشستگی موضعی در پیرامون پایه‌های آنها مخصوصاً در مواقع سیلابی است. شکست و تخریب پل‌ها علاوه بر خسارات مالی و جانی، راه ارتباطی به نقاط سیل‌گیر و محتاج کمک‌رسانی را نیز قطع کرده و خسارت‌ها را دو چندان می‌کند. در تحقیق حاضر به بررسی اثر فاصله عرضی بین پایه‌های مستطیلی قائم در گروه پایه، بر آبشستگی موضعی پیرامون آنها در کانال مستقیم تحت شرایط هیدرولیکی متفاوت (اعداد فرود 0.160، 0.186، 0.211 و 0.245) پرداخته شده است. پایه‌های مورد استفاده در تحقیق حاضر مستطیل ‌شکل و به عرض 2.5 و طول 3.5 سانتی‌متر انتخاب شدند. در این تحقیق فاصله طولی بین پایه‌ها ثابت و 4 برابر عرض پایه (10 سانتیمتر) و فاصله عرضی بین پایه‌ها 1، 3، 5 و 8 برابر عرض پایه معادل با 2.5، 7.5، 12.5 و 20 سانتیمتر انتخاب شد. نتایج نشان داد که با افزایش فاصله عرضی بین پایه‌ها حداکثر عمق آبشستگی ابتدا روند نزولی پیدا کرد و در فاصله سه برابر عرض پایه به حداقل مقدار رسید سپس با افزایش فاصله عرضی حداکثر عمق آبشستگی افزایش یافت و در فاصله 8 برابر عرض پایه به بیشترین مقدار رسید. حداکثر عمق آبشستگی در فاصله 8 برابر عرض پایه بطور متوسط 34 درصد بیش از فاصله 3 برابر عرض پایه بدست آمد.

experimental study of the effect of transverse distance between the rectangular piers on local scour around them

the main cause of the destruction of many bridges built on rivers is local scour around their piers, especially during floods. the failure and destruction of bridges, in addition to financial and human losses, also cuts the communication path to flood-affected areas that need assistance and doubles the damages. the present study examined the effect of transverse distance between vertical rectangular piers in the pier group on the local scour around them in a straight channel under different hydraulic conditions (froude numbers 0.160, 0.186, 0.211, and 0.245). the piers used in this study were rectangular 2.5 cm wide and 3.5 cm long. the longitudinal distance between the piers was fixed and 4 times the width of the pier (10 cm), and the transverse distance between the piers was 1, 3, 5, and 8 times the width of the pier, which were equivalent to 2.5, 7.5, 12.5 and 20 cm. the results showed that with an increase in the transverse distance between the piers, the maximum scour depth first began to decrease and reached the minimum value at a distance three times the width of the pier, then with an increase in the transverse distance, the maximum scour depth increased and reached the maximum at a distance of 8 times the width of the pier. the maximum scour depth at a distance of 8 times the width of the pier was obtained on average 34% more than the distance of 3 times the width of the pier.