گفتمان مقاومت و مصون سازی انقلاب اسلامی ایران

در این مقاله تلاش می شود به گفتمان مقاومت و چگونگی تاثیر آن بر مصون‌سازی انقلاب اسلامی ایران در برابر تهدیدات بپردازد. هدف اصلی پژوهش، تبیین کارکردهای گفتمان مقاومت در ایجاد بازدارندگی استراتژیک است.سوال اصلی پژوهش این است که چگونه گفتمان مقاومت می‌تواند به مصون‌سازی انقلاب اسلامی کمک کند؟ فرضیه پژوهش بیان می‌کند که گفتمان مقاومت، از طریق تقویت هویت انقلابی، ایجاد بازدارندگی و گسترش ائتلاف‌های منطقه‌ای، توانسته است به شکل‌گیری ساختاری دفاعی برای حفظ دستاوردهای انقلاب اسلامی کمک نمایددر این مقاله سیاست خارجی به عنوان متغیر مداخله گر در نظر گرفته می شود .روش پژوهش این مقاله تحلیلی و تبیینی است و با استفاده از ابزارهای کیفی به بررسی ابعاد نظری و عملی گفتمان مقاومت در تقویت انقلاب اسلامی ایران می‌پردازد. داده‌های پژوهش از منابع اینترنتی، کتب و مقالات فصلنامه‌ها، جمع‌آوری شده‌اند.یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که گفتمان مقاومت از طریق حمایت از جنبش‌های رهای بخش ، حفظ ایدئولوژی انقلاب، و مقابله با سیاست‌های تهاجمی قدرت‌های بزرگ، به مصون‌سازی انقلاب اسلامی کمک کرده‌است. همچنین، این گفتمان نقش موثری تقویت موقعیت قدرت ژئوپلتیک ایران داشته است.نتیجه‌گیری پژوهش حاکی از آن است که گفتمان مقاومت نه‌تنها یک راهبرد دفاعی، بلکه یک ابزار تهاجمی در سیاست خارجی ایران برای تقویت موقعیت منطقه‌ای و جلوگیری از آسیب‌پذیری انقلاب اسلامی است.

resistance discourse in iran's foreign policy and emerging challenges: the model for hedging the islamic revolution

this article attempts to analyze the discourse of resistance in iran's foreign policy as a model for protecting the islamic revolution from internal and external threats. the main goal of the research is to explain the functions of the discourse of resistance in creating strategic deterrence. the main question of the research is how the discourse of resistance as a model in foreign policy can help protect the islamic revolution? the research hypothesis states that the discourse of resistance, by strengthening revolutionary identity, creating deterrence, and expanding regional coalitions, has been able to help form a defensive structure to preserve the achievements of the islamic revolution. the research method of this research is descriptive-analytical and uses qualitative tools to examine the theoretical and practical dimensions of the discourse of resistance in iran's foreign policy. the research data were collected from library sources and analysis of iranian policies. the research findings show that the resistance discourse has helped to hedging the islamic revolution by supporting regional resistance groups, preserving the ideological identity of the revolution, and confronting the aggressive policies of the great powers. in addition, this discourse has played an effective role in strengthening the geopolitical power position. the research conclusion indicates that the resistance discourse is not only a defensive strategy, but also an offensive tool in iran's foreign policy to strengthen the regional position and prevent the vulnerability of the islamic revolution.