پدیدار‌شناسی تجربه زیسته اقدام‌کنندگان به خودکشی

زمینه و هدف: طی دهه‌های اخیر در بسیاری از کشورها و مناطق جهان، پدیده خودکشی روند فزاینده‌ای به خود گرفته است. این پدیده، اگرچه سمت و سوی تعدادی از پژوهش‌های اجتماعی را به خود جلب کرده است، اما تجربیات اقدام‌کنندگان به خودکشی و دلایل و بسترهایی که آن را شکل می‌دهند، پیچیده و بسیار متفاوت است. هدف پژوهش حاضر، مطالعه تجربه زیسته افرادی است که اقدام به خودکشی نموده‌اند. روش و داده‌ها: این مطالعه با روش پدیدار‌شناسی انجام گردید. مشارکت‌کنندگان، 18 نفر از افراد 18 تا 35 ساله‌ای بودند که طی سه ماهه آخر 1402 در شهر مشهد اقدام به خودکشی نموده بودند. انتخاب مشارکت‌کنندگان به شیوه هدفمند انجام شد. فرآیند گردآوری داده‌ها در هیجدهمین مصاحبه نیمه‌ساختاریافته به اشباع داده‌ای رسید. سپس داده‌ها با روش کلایزی مورد تحلیل قرار گرفت. یافته‌ها: این افراد در چهار بعد بدن، روابط، فضا و زمان تجارب آسیب‌زایی دارند. بدن برای گروهی موضوعی ناارزنده و برای گروهی ابزاری برای اعتراض است. روابط زیسته نیز از فاصله‌گیری اجتماعی تا آزادی کامل در نوسان است. فضای آنان فاقد دلبستگی است. این در حالی‌است که گروهی به گذشته با نگرشی منفی، گروهی سعی در فراموشی کردن گذشته و بالاخره گروهی درصدد تغییر جهان زیسته خود هستند. بحث و نتیجه‌گیری: ضروری است تجربه زیسته این افراد جدی گرفته شود و همزمان به هر چهار بعد زیست بدنی، فضای اجتماعی، ارتباطی و زمانی آنان توجه شود. پیام اصلی: هنگامی که افراد خودکشی می‌کنند هیجاناتی را در چهار بعد بدنی، روابط اجتماعی، فضا و گستره زمان تجربه می‌کنند. شناخت هر یک از این مضامین می‌تواند به افرادی که در حال کمک به این افرادند، یاری دهد.

phenomenology of the lived experience of suicide attempters

background and aim: over the past few decades, suicides have been on the rise in many countries and regions around the world.  this alarming trend has attracted significant attention from social studies. nevertheless, the experiences of suicide attempters and the reasons and contexts that shape it are complex and highly varied.  this study aims to explore the lived experiences of individuals who have attempted suicide, focusing on the changes in their experiences across four dimensions: body, relationships, space, and time. data and method: this study was conducted using a phenomenological approach, involving 18 participants aged 18 to 35 who attempted suicide in mashhad during the last quarter of 2023.  participants were selected purposefully, and data saturation was achieved by the 18th semi-structured interview. the collected data were analyzed using colaizzi’s method.  findings: participants reported traumatic experiences across four dimensions: body, relationships, space, and time. for some, the body was perceived as devalued, while others used it as a means of protest. lived relationships ranged from social detachment to a desire for complete freedom. their perception of space was characterized by a lack of attachment. regarding time, some participants viewed the past negatively, some attempted to forget it, and others sought to transform their lived world. conclusion: it is essential to take the lived experiences of these individuals seriously, with a comprehensive focus on all four dimensions: physical existence, social relationships, spatial context, and temporal perspective. key message: when individuals attempt suicide, they experience emotions within four dimensions: physical existence, social relations, space and time. understanding these dimensions can help those providing support and care.