بررسی و تحلیل نگرش شهروندان نسبت به توسعه گردشگری شهری (نمونه موردی: کلانشهر تبریز)

گردشگری یکی از بزرگترین و گسترده ترین صنایع در سراسر جهان است. با گذشت سالها، این روند به رشد خود ادامه می دهد ، زیر ا مردم در سراسر جهان به جستجویتجربیات ، فعالیت ها و مقاصد جدید ی که کنجکاوی و نیاز به رهایی آنها را برآورده می کند، سفر می کنند. گردشگری در چهارچوب الگوهای فضایی خاصی عمل می کند. یکی ازاین الگوهای فضایی گردشگری شهری است.نواحی شهری به علت آن که جاذبه‌های تاریخی و فرهنگی بسیاری دارند غالبا مقاصد گردشگری مهمی محسوب می‌شوند. صنعت گردشگری به عنوان صنعتی نوپا، به ویژه در سال های اخیر تاثیرات عمیقی بر وضعیت اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی بیشتر کشورهای جهان داشته است. مطالعات در زمینه اثرات گردشگری در دهه 1960، به اثرات مثبت گردشگری و در دهه 1970 به اثرات منفی آن پرداخته اند و در دهه 1980 به رویکردی متعادل تر و نظام مند تر روی آورده اند. گردشگری از بعد فرهنگی و اجتماعی، سبب تعامل فرهنگی با دنیای خارج، بین المللی شدن فرهنگ بومی، بهبود نظام های آموزشی و بهداشتی و خواهد شد اما با همه تاثیرات مفید خود در حیطه اجتماعی - فرهنگی، تاثیرات مخربی نیز داشته است. در این راستا این مقاله با هدف ارزیابی و شناخت اثرات توسعه گردشگری در کلان شهر تبریز به بررسی عوامل مذکور پرداخته است. روش تحقیق از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی-تحلیلی است. مهمترین ابزار تحقیق پرسشنامه است که در میان ساکنین جامعه میزبان پخش و پرسشگری شده است. جهت تحلیل و ارزیابی نتایج نیز بر حسب نیاز از روش ها و مدل های آماری من جمله آزمون آلفای کرونباخ، کلومگروف-اسمیرنف و تی استیودنت استفاده شده است. نتایج تحقیق نشان می دهد جامعه میزبان شهر تبریز درک مثبتی از اثرات توسعه گردشگری در این شهر ندارد که این امر به صورت غیر مستقیم بر مشارکت اجتماعی شهروندان و احساس پذیرش گردشگر توسط آنان را تاثیر منفی می گذارد.

feasibility of smartening the traditional baazar of tabriz

urban areas are often considered important tourist destinations due to the fact that they have many historical and cultural attractions. the tourism industry as a new industry, especially in recent years, has had a profound impact on the economic, social and cultural situation of most countries in the world. studies on the effects of tourism in the 1960s focused on the positive effects of tourism and on its negative effects in the 1970s, and in the 1980s, they turned to a more balanced and systematic approach. from the cultural and social aspect, tourism will cause cultural interaction with the outside world, the internationalization of local culture, the improvement of educational and health systems, but with all its beneficial effects in the socio-cultural field, it has also had destructive effects. in this regard, this article has investigated the aforementioned factors with the aim of evaluating and understanding the effects of tourism development in the metropolis of tabriz. the research method is applied in terms of purpose and descriptive-analytical in terms of method. the most important research tool is the questionnaire, which was distributed and questioned among the residents of the host community. in order to analyze and evaluate the results, statistical methods and models, including cronbach's alpha, klumgrove-smirnov and student's t-test, have been used as needed. the results of the research show that the host community of tabriz does not have a positive understanding of the effects of tourism development in this city, which indirectly has a negative effect on the social participation of citizens and their sense of acceptance of tourists.