شناخت و بررسی شاخص‌های کمی و کیفی موثر در برنامه‌ریزی فضای سبز شهری(نمونه موردی: منطقه یک شهر خوی)

مهم‌ترین مرحله در برنامه‌ریزی فضای سبز، تعیین الگوی فضای سبز مناسب برای شهر می‌باشد. با توجه به اهم این موضوع، پژوهش حاضر با هدف بررسی عوامل موثر در برنامه‌ریزی فضای سبز شهری؛ همچنین شناخت شاخص‌های کمی و کیفی فضای سبز شهری منطقه یک شهر خوی شکل گرفت. روش تحقیق حاضر از نوع کاربردی، رویکرد حاکم بر آن توصیفی تحلیلی می‌باشد. جامعه آماری؛ استفاده‌کنندگان از پارک‌ها و فضاهای سبز منطقه می‌باشند که با محاسبه نمونه آماری، 200 پرسشنامه طی سال 1400 در میان مراجعه کنندگان به پارک‌ها و فضاهای سبز توزیع گردید. تحلیل یافته‌های حاصل از پرسش‌نامه‌ها با استفاده از نرم‌افزار spss صورت گرفت؛ همچنین برای تحلیل یافته‌های پژوهش از نقشه های gis و فرآیند تحلیل سلسله مراتبی(ahp) استفاده گردید؛ برای اعمال فرایند تحلیل سلسله‌مراتبی از نرم‌افزارexpert choice بهره گرفته شد.نتایج حاصل از پژوهش نشان می‌دهد که از بین مولفه‌های مورد بررسی، مولفه کالبدی با معیار دسترسی بیشترین تاثیر را در برنامه‌ریزی فضای سبز شهری منطقه یک داراست. یافته‌های پژوهش بیانگر آن است که تعداد پارک‌ها و فضاهای سبز منطقه؛ هم از نظر کمی و هم سرانه دچار کمبود می‌باشند. توزیع فضاهای سبز به خصوص پارک‌ها به طور ناعادلانه ای صورت گرفته است از اینرو؛ ناحیه 7 در اولویت برنامه‌ریزی فضای سبز شهری قرار گرفت.

recognizing and investigating quantitative and qualitative indicators effective in urban green space planning (case study: region 1 of khoy city)

the current research was conducted with the aim of investigating the effective factors in urban green space planning, as well as identifying the quantitative and qualitative indicators of urban green space in the region 1 of khoy city. the current research method is applied and its approach is descriptive and analytical. the analysis of the questionnaires was done using spss software, also gis maps and the analytical hierarchy process (ahp) were used to analyze the research findings, and expert choice software was used to apply the hierarchical analysis process.the results of the research show that among the examined components, the physical component with the accessibility criterion has the most impact in urban green space planning in region 1. the findings of the research show that the number of parks and green spaces in the region is lacking both quantitatively and per capita. the distribution of green spaces, especially parks, has been done unfairly, therefore; district 7 was prioritized for urban green space planning.