تاثیرراهبردی آموزش کارآفرینی بر تمایل و رفتار کارآفرینی از طریق نقش واسطه ای نگرش، یادگیری و منابع کارآفرینی

تحقیق حاضر با هدف بررسی تاثیر راهبردی آموزش کارآفرینی بر تمایل و رفتار کارآفرینی از طریق نقش واسطه ای نگرش، یادگیری و منابع کارآفرینی انجام گردید. این تحقیق به لحاظ روش از نوع کمی پیمایشی و به لحاظ هدف از نوع کاربردی می باشد. در این تحقیق گردآوری داده‌ها به وسیله پرسشنامه‌ استاندارد انجام شده است. جامعه آماری تحقیق شامل کلیه دانشجویان کارشناسی و کارشناسی ارشد دانشگاه پیام نور مرکز رشت می باشد. حجم نمونه نیز برابر 400 نفر در نظر گرفته شد که به صورت در دسترس توزیع گردید. همچنین در راستای تجزیه و تحلیل استنباطی داده‌ها و جهت آزمون فرضیه‌ها از روش مدلسازی معادلات ساختاری بر مبنای حداقل مربعات جزئی و نرم افزار smart pls استفاده گردیده است. نتایج حاصل از تحقیق نشان داد که آموزش کار آفرینی از طریق نگرش، یادگیری و منابع کارآفرینی بر تمایل و رفتار کارآفرینی تاثیر مثبت ، معنادارو راهبردی دارد.