اثر رویکرد کشاورزی پایدار از منظر بوم‌ شناختی در تامین امنیت غذایی

تغییرات آب و هوایی، فرسایش زمین، خاک و تخریب اکوسیستم ‌ها که بر ظرفیت کشاورزی جهت تامین غذای کافی و باکیفیت تاثیر می‌گذارند، از جمله تهدیدات کلیدی امنیت غذایی هستند. مشکلات زیست محیطی تا حد زیادی در نتیجه فعالیت‌های کشاورزی ایجاد می‌شوند؛ لذا نیاز است به جنبه‌های اجتماعی- اکولوژیکی و اقتصادی رشد کشاورزی در مسیر امنیت غذایی جهانی توجه شود. در این پژوهش به صورت توصیفی- تحلیلی و از روش کتابخانه‌ای برای گردآوری اطلاعات و تجزیه وتحلیل داده‌ها جهت روشن شدن اثرات فعالیتهای کشاورزی بر جنبه‌های محیط زیست و تامین غذا استفاده شده است به‌طوری‌که روابط اصلی و متقابل در محیط‌زیست و مهم‌ترین مشکلات محیط زیستی مرتبط با تغذیه در جهان را نشان می‌دهد. توجه‌به گستره اثرات محیط زیستی فعالیتهای کشاورزی، اهمیت سیاست صحیح در مسیر کشاورزی پایدار را برجسته می‌کند. لذا، در این پژوهش به بررسی و طبقه‌بندی راه‌حل‌های نوآورانه موجود در چارچوب مسائل محیط زیستی و مفاهیم کشاورزی پایدار پرداخته می‌شود. اصول اساسی در این مفهوم از کشاورزی شامل مشارکت، ادغام، مدیریت اکوسیستم و محیط‌زیست، برابری برای همه نسل‌ها و رقابت متمدنانه می‌باشد. لازم است سازوکار سازمانی و اقتصادی مناسب برای ارتقای کشاورزی پایدار ایجاد شود، که می‌تواند شامل مجموعه‌ای از زیرسیستم‌های حمایت، سازماندهی، تنظیم و کنترل ماهیت استفاده از منابع کشاورزی باشد. این امر مستلزم اجرای قیمت‌های تعدیل شده بر اساس محیط‌زیست برای منابع کشاورزی و مواد غذایی و همچنین تغییر رفتار تولیدکنندگان محصولات کشاورزی، یعنی پاسخگویی بیشتر در راستای حفظ شرایط محیط زیستی و اجتماعی است.