تحلیل نقش و اثرات تغییرات اقلیمی بر هندسه نظم جدید جهانی

تغییرات اقلیمی یکی از مهم‌ترین مولفه‌های مقیاس سیاره‌ای است که تمامی مناطق مختلف کره زمین را متاثر نموده است، هدف از انجام پژوهش حاضر، تحلیل اثرات تغییرات اقلیمی بر هندسه نظم جدید جهانی است. بدین منظور در این پژوهش از داده‌های مربوط به وبگاه climate.nasa.gov، شامل آنومالی دمای هوای کره زمین، میزان انتشار دی اکسید کربن، ارتفاع سطح آب دریاها و اقیانوس‌ها و وسعت صفحات یخی، استفاده شده است. نتایج این پژوهش نشان می‌دهد که به طور متوسط در هر سال 1.5 الی 2 ppm گاز دی اکسید کربن در هر سال نسبت به سال قبل افزوده شده است، همچنین میانگین دمای کره زمین از حدود سال 1970 الی 2022 در حدود 1 درجه سانتی‌گراد افزوده شده است. افزایش کانون‌های انتشار کربن، سبب شده است که در طی دهه‌های اخیر روند افزایش سطح آب دریاها و اقیانوس‌ها تشدید شود و از حدود 1.7 میلی‌متر در سال‌های قبل از دهه 90 میلادی، به حدود 3 میلی‌متر بعد از دهه 90 میلادی برسد. با توجه به اینکه بسیاری از پهنه‌های کره زمین از جمله آمریکای شمالی، جنوبی، بسیاری از کشورهای اروپایی، جنوب و شرق آسیا و جنوب غرب آسیا تحت تاثیر مخاطرات ناشی از تشدید تغییرات اقلیمی قرار گرفته‌اند، از اینرو همه دولت‌ها در برهه‌های زمانی مختلف خود را ملزم به اجرای توافق‌نامه‌های آب و هوایی دانسته‌اند. با این وجود تنش‌های سیاسی، نظامی و اقتصادی یکی از عوامل اصلی عدم اجرای کامل توافق‌نامه‌های فوق الذکر شده است. با توجه به تشدید شدید مخاطرات آب و هوایی ناشی از تغییرات اقلیمی، پیش بینی می شود در آینده نه چندان دور، الزام و تعهد به توافقنامه های آب و هوایی، به یکی از عوامل مهم در هم گرایی و در برخی موارد واگرایی جهانی در روابط بین کشورها جهت کاهش، تعدیل و یا سازگاری با تغییرات اقلیمی در سراسر کره زمین تبدیل شود.