روش ترکیبی ssm-vsm، رویکرد مطلوب در روش شناسی طراحی سامانه های اجتماعی - فنی
|
|
|
|
|
|
|
|
نویسنده
|
سیفی کلستان ابوذر
|
|
منبع
|
آماد و فناوري دفاعي - 1402 - دوره : 6 - شماره : 20 - صفحه:41 -80
|
|
چکیده
|
روش شناسی «طراحی سامانهها»ی نرم بویژه سامانه های نرم دفاعی، یکی از چالشهای پژوهشگران مدیریت و سیستم در طراحی سامانهها است و این ادعا با مروری بر مقالات و پژوهشهای انجام شده با عنوان طراحی سامانه به چشم میخورد. پژوهشها و کارهای انجام شده جهت ارائهی طرحی مفهومی از یک سامانه در نهایت به یک الگوی ساختاری منتهی شدهاند و عموما فاقد اجزای ساختاری، فرآیندی، انسانی و فنی هستند. این مدل ها بیشتر یک مدل مفهومی علّی یا ساختاری هستند تا یک طرح سامانه. اگرچه طراحی در حوزههای علوم انسانی دارای تفاوتهای روششناسی با حوزههای فنی- مهندسی و هنر است اما با اینحال طراحی در علوم انسانی بویژه مدیریت و سیستم هم باید در چهارچوبهای نظری علوم انسانی انجام و به یک سامانه به معنای سامانه منتهی گردد.این پژوهش یک پژوهش کیفی، توسعهای و متکی بر روش کتابخانهای است. در این پژوهش با تمرکز بر شکاف روش شناسی موجود در طراحی سامانهها در پژوهشهای ایرانی، ضمن مطالعه ی کتابخانه ای ادبیات حوزهی سیستمهای اجتماعی-فنی و روششناسی سیستمهای نرم در طراحی سامانهها در نهایت بر اساس چهارچوب سیستمهای اجتماعی-فنی و روششناسی سیستمهای نرم در ترکیب با مدل سیستمهای مانا، یک چهارچوب روششناسی مرجّح برای طراحی سامانه ارائه شدهاست.در این مقاله منطبق بر چهارچوبهای نظری sts، روششناسی ترکیبی ssm-vsm به عنوان ترکیب پیشنهادی کارآمد برای طراحی سامانهها پیشنهاد شده است.
|
|
کلیدواژه
|
روش شناسی سیستمهای نرم، سیستم های اجتماعی - فنی، مدل سیستم مانا، طراحی سامانه
|
|
آدرس
|
دانشگاه عالی دفاعی ملی, ایران
|
|
پست الکترونیکی
|
abouzar.seifi.k@gmail.com
|
|
|
|
|
|
|