تبیین مولفه‌های شکل‌گیری آمایش هوشمند با تاکید بر ایران

امروزه، پیشرفت‌ها در پردازش، پیش‌بینی، شبیه‌سازی و ارائه اطلاعات بیشتر یکپارچه هستند و هنوز باید ازنظر تاثیرات آن بر تغییر و سازمان‌دهی مجدد حقوق زمین، حکومت مشارکتی و معیشت پایدار ارزیابی شوند. بنابراین، «هوشمند کردن» برنامه‌ریزی فضایی (آمایش هوشمند) بسیار گسترده‌تر از محدود کردن آن به پیشرفت‌های فناوری است. بنابراین، هدف پژوهش حاضر بررسی مولفه‌های اثرگذار بر شکل‌گیری آمایش هوشمند در پهنه سرزمینی ایران است. روش تحقیق حاضر ازنظر هدف از نوع کاربردی و ازنظر روش‌شناسی توصیفی-تحلیلی است. اطلاعات موردنیاز به شیوه اسنادی –کتابخانه‌ای جمع‌آوری‌شده و با استفاده از قضاوت کارشناسانه و بهره‌گیری از شیوه پیمایش میدانی (مشاهده و   پرسشنامه) و مدل فرایند تحلیل سلسله‌مراتبی ahp) به تحلیل داده‌ها پرداخته‌شده است. نتایج تحقیق نشان می‌دهد که از بین عوامل مربوط به شکل‌گیری آمایش هوشمند با توجه به نظر پاسخگویان، مولفه‌های پویایی هوشمند با وزن 28.4 درصد در رتبه اول و مولفه‌های اقتصاد هوشمند با وزن 23.8 درصد رتبه دوم را دارا است. در بین مولفه‌های 33 گانه موثر در شکل‌گیری آمایش هوشمند، دو مولفه دسترسی به امکانات در سطح بین‌المللی و شفاف بودن نحوه حکمرانی به ترتیب با 11.6 و 11.3 درصد رتبه اول و دوم قرار دارند. بنابراین، برای دست‌یابی به آمایش هوشمند در گستره سرزمینی ایران، ابتدا باید به مولفه‌های پویایی هوشمند و ازجمله دسترسی به امکانات در سطح بین‌المللی و سپس حکمرانی هوشمند و به ویژه شفاف بودن نحوه حکمرانی پرداخت.