نقش نوآوری زیست ‌محیطی و پیچیدگی اقتصادی در کاهش تخریب محیط‌ زیست ایران

فعالیت‌های مرتبط با توسعه اقتصادی منجر به استفاده بی‌رویه از صنایع، افزایش سوخت‌های فسیلی، تخریب جنگل‌ها، تقلیل منابع طبیعی و در نتیجه تخریب محیط زیست، افزایش گازهای گلخانه‌ای و تغییر اقلیم در ایران شده است. به‌طوری‌که در سال 2022، ایران به هشتمین کشور انتشار دهنده گازهای گلخانه‌ای و 133امین کشور از نظر شاخص کیفیت محیط زیست در جهان تبدیل شده است. این مساله لزوم توجه سیاست‌گذاران و نیاز به استراتژی‌های موثر برای مهار انتشار آلودگی‌های زیست‌محیطی را ضروری می‌سازد. در سطح جهانی، ادبیات نظری و تجربی دلالت بر این دارد که پیچیدگی اقتصادی همراه با پیشرفت‌ها و نوآوری‌های متمرکز بر محیط زیست می‌تواند به عنوان ابزاری برای کاهش انتشار گازهای گلخانه ای و تخریب محیط زیست مورد استفاده قرار گیرد. هدف اصلی این مقاله بررسی تاثیر نوآوری زیست‌محیطی و پیچیدگی اقتصادی بر تخریب محیط زیست در ایران طی دوره زمانی (2021 – 1995 میلادی) با استفاده از روش حداقل مربعات معمولی پویا (dols) است. نتایج مطالعه نشان می‌دهد که در بلندمدت پیچیدگی اقتصادی و نوآوری زیست‌محیطی (تعداد اختراعات مرتبط با محیط زیست) باعث کاهش تخریب محیط زیست (انتشار گاز دی اکسیدکربن) شده است. همچنین، رشد اقتصادی (افزایش تولید ناخالص داخلی) و مصرف انرژی (افرایش سرانه مصرف انرژی اولیه) بر تخریب محیط زیست تاثیر مثبت می‌گذارند. نتیجه این مطالعه بیانگر آن است که پیچیدگی اقتصادی و توسعه فناوری‌های سبز می‌تواند به عنوان یک ابزار سیاستی برای مقابله با تخریب محیط زیست مورد استفاده قرار گیرد. بنابراین سیاست‌گذاران باید اقداماتی در جهت حمایت از ایجاد دانش و انتشار فناوری‌های دوست دار محیط زیست انجام دهند.

the role of environmental innovation and economic complexity in reducing environmental degradation of iran

economic activities and industries lead to excessive use of fossil fuels, destruction of forests and depletion of natural resources, all culminating in of environmental degradation, increase of greenhouse gases and climate change in iran. in 2022, iran ranked eighth in emitting greenhouse gases and the 133rd in environmental quality index in the world. this issue necessitates the attention of policymakers and the need for effective strategies to curb the spread of environmental pollution. at the global level, the theoretical and empirical literature indicate that economic complexity along with environment related technological innovation can be used as a tool to reduce greenhouse gas emissions and environmental degradation. the main purpose of this article is to investigate the impact of environmental innovation and economic complexity on environmental degradation in iran during the period (1995-2021) using dynamic ordinary least squares (dols) method. the results of the study show that in the long term, economic complexity and environmental innovation (number of patents related to the environment) have reduced environmental degradation (carbon dioxide emissions). also, economic growth (gdp increase) and energy consumption (increase in primary energy consumption per capita) have an adverse effect on environmental degradation. the result of this study indicates that the economic complexity and the development of green technologies can be used as a policy tool to deal with environmental degradation. therefore, policy makers should take measures to support the creation of knowledge and the dissemination of environmentally friendly technologies.