>
Fa   |   Ar   |   En
   شیوه‌های طنزپردازی در کتاب شرح زندگانی من  
   
نویسنده رهجو گیتری مینا ,احمدی پوراناری زهره ,غنچه پور موسی
منبع هجدهمين همايش بين المللي انجمن ترويج زبان و ادب فارسي - 0 - دوره : 18 - هجدهمین همایش بین المللی انجمن ترویج زبان و ادب فارسی - کد همایش: 230-67016 - صفحه:0 -0
چکیده    فرهنگ عامه از منابع و خاستگاه‌های مهم مضمون‌پردازی در ادبیات است که همواره مورد توجه سخنوران و نویسندگان بوده‌است، ازاین‌رو عناصر زبانی و گفتاری فرهنگ عامه از جمله کنایات، ضرب‌المثل‌ها، روایات و اشعار عامیانه در متون ادبی به طور گسترده‌ای مورد استفاده قرارگرفته‌است. در عناصر گفتاری فرهنگ عامه، طنز نقش مهمی دارد و از زبان مردم بسیار شنیده‌می‌شود. «شرح زندگانی من» یا تاریخ اجتماعی و اداری دورۀ قاجاریه، اثر برجستۀ عبدالله مستوفی است. در این کتاب نویسنده از طنز بهره بسیار برده‌است تا خواننده از خواندن متن تاریخی احساس خستگی نکند. در این مقاله، طنز در کتاب «شرح زندگانی من» بررسی می‌شود؛ بدین منظور کلمات و عبارات طنزآمیز در تمام کتاب سه جلدی «شرح زندگانی من» استخراج می‌شود تا روشن گردد که نویسنده از کدام امکانات فرهنگ عامه در طنزپردازی استفاده کرده‌است. این تحقیق از نوع کتابخانه‌ای است و به شیوۀ توصیف و تحلیل ارائه می‌گردد. نتایج تحقیق نشان داد که طنزپردازی در این متن، شخصیت‌محور است و مهم‌ترین ظرفیت‌های طنزپردازی در این کتاب عبارتند از: القاب طنزآمیز، تصنیف‌های طنزآمیز، تلمیحات تاریخی طنزآمیز و روایت‌های طنزآمیز تاریخی در کنار تعبیرات طنزآمیز که از فرهنگ عامه اقتباس شده است.
کلیدواژه طنز، فرهنگ عامه، شرح زندگانی من، عبدالله مستوفی.
آدرس , iran, , iran, , iran
 
     
   
Authors
  
 
 

Copyright 2023
Islamic World Science Citation Center
All Rights Reserved