سنتز و تعیین مشخصه نانوجاذب هسته-پوسته مغناطیسی در حذف یون نیکل دو ظرفیتی از محلول-های آبی

در پژوهش حاضر، نانوذرات fe3o4@sio2 عامل دار شده با سیانوریک کلرید و پلی وینیل الکل سنتز شدند و به عنوان نانوجاذب در حذف یونهای نیکل از محلول های آبی مورد استفاده قرار گرفتند. بررسی و ارزیابی خصوصیات و ویژگی های ساختاری، مورفولوژی، اندازه ذرات و خواص مغناطیسی با استفاده از آنالیزهای پراش اشعه ایکس، طیف سنجی مادون قرمز تبدیل فوریه، میکروسکوپ الکترونی روبشی و عبوری، مغناطیس سنج نمونه مرتعش، توزین حرارتی و پراش انرژی پرتو ایکس انجام گرفت. سپس بهینه سازی پارامترهای موثر در عملکرد جذبی نانوجاذب از قبیل مقدار جاذب، ph و تاثیر زمان تماس بر میزان جذب مورد بررسی قرار گرفتند. استفاده از 30 میلی گرم جاذب در 75 میلی لیتر محلول با غلظت اولیه mmol/l 0.7 نیکل دوظرفیتی در 7=ph و مدت زمان تماس 28 دقیقه در دمای محیط امکان حذف عالی به میزان 92% از یون فلزی را امکان پذیر می سازد. همچنین نانوجاذب سنتزی قابلیت بازیابی و استفاده مجدد در چرخه های متوالی جذب-واجذب یون نیکل را بدون کاهش جدی در فعالیت و ظرفیت جذبی را دارا می باشد.