بررسی تغییرات ریزساختارهای بازار سرمایه در سال‌های 1399 تا 1401

ریزساختارهای بازار اشاره به آن بخش از بازار دارد که به تنظیم سازوکارها و ساختارهای مناسب برای انجام معاملات و بررسی رفتار سرمایه‌گذاران در فرآیند تشکیل قیمت می‌پردازد. ریزساختار بازار به تحلیل این مسئله می‌پردازد که چگونه سازوکارهای مشخص معاملاتی، فرآیند شکل‌گیری و تعیین قیمت‌ها را در هر جلسه معاملاتی متاثر می‌سازد. بدین ترتیب، نظریه‌ ریزساختار بازار ما را قادر می‌سازد که رویه‌های معاملاتی تاثیرگذار بر قیمت‌ها را شناسایی کنیم. ریزساختار بازار مقام ناظر بازار مالی را در جهت تدوین قوانین و مقررات و نیز طراحی سازوکارهای معاملاتی جدید یاری می‌کند. در واقع، این ریزساختارها هستند که می‌توانند با ایجاد زمینه فرآیند معاملات در نمادهای مختلف و بازارهای گوناگون درنهایت، زمینه ایجاد و تغییر قیمت را فراهم کنند. از مرداد سال 1399 و پس از ثبت مقادیر تاریخی و جدید برای شاخص کل بورس اوراق بهادار به‌عنوان دماسنج بازار سهام و پس از آن، اصلاح‌های پی‌درپی شاخص کل و ریزش قیمت سهام شرکت‌های حاضر در بورس و فرابورس، شاهد تغییرات جدیدی در ریزساختارهای بازار توسط نهاد ناظر بودیم. به نظر می‌رسد این تغییرات دارای ابعاد گوناگونی است. افزون‌براین، مزایا و معایب ریزساختارهای جدید نیز قابل بررسی است. ریزساختارهای قبلی و جدید زمانی دارای کارایی و تاثیرگذاری خواهند بود که نحوه اجرا و به‌کارگیری آن‌ها به‌طور دقیق بررسی، مطالعه و اصلاح شود.