ارائۀ الگوی استراتژیک هوشمند در مدیریت ساخت با رویکرد توسعۀ پایدار

کاربست راهکارهای هوشمند و چارچوب‌های استراتژیک در مدیریت ساخت، هم‌گرایی فرایندها، بهینه‌سازی منابع و تحقق توسعۀ پایدار در پروژه‌های پیچیده را ممکن می‌سازد. این پژوهش با هدف ارائۀ الگوی هوشمند مدیریت ساخت پایدار بر سه عنصر اصلی؛ «الگوهای ساخت هوشمند»، «فناوری و پایداری»، و «پیامدهای تصمیم استراتژیک»، تمرکز دارد. روش‌تحقیق به‌صورت تلفیقی (کیفی-کمی)، است. در مرحلۀ کیفی، داده‌ها از طریق واکاوی اسناد مرتبط و مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته با 20 کارشناس حوزه‌های عمران، معماری و شهرسازی گردآوری و با کدگذاری سه‌مرحله‌ای (باز، محوری و انتخابی)، تحلیل شد. در مرحلۀ کمی، پرسش‌نامه‌ای مبتنی‌بر مقیاس لیکرت با پایایی مناسب برای دو متغیر منتخب [فناوری هوشمند ساخت] (0.79) و [تصمیم‌گیری پایدار ساخت] (0.83)، در میان 384 نفر از مدیران پروژه و کارشناسان توزیع گردید و داده‌ها بااستفاده‌از نرم‌افزار spss و آزمون t تک‌نمونه‌ای موردتحلیل قرار گرفت. یافته‌ها نشان داد که در محور {فناوری هوشمند ساخت}، معیار‌های شفافیت اطلاعات (8.143=t با 0.012=p)، هماهنگی حرفه‌ای (2.280=t با 0.000=p)، و زمان‌بندی بهینه (1.331=t با 0.000=p )، بیشترین اثرگذاری را در (الگوهای ساخت هوشمند)، داشتند. و در محور {تصمیم‌گیری پایدار ساخت}، معیارهای ادراک پایداری، تاب‌آوری پروژه و کارآمدی تصمیم، به‌طور معنادار با عناصر تحقیق مرتبط بودند. تحلیل تلفیقی نتایج کیفی و کمی، نشان داد پیاده‌سازی فناوری‌های هوشمند تنها زمانی به پایداری و تصمیم‌گیری موثر منجر می‌شود که به‌صورت یکپارچه و شبکه‌ای از محورهای محیطی، پیش‌ران‌ها، هسته‌ای، عوامل انسانی و دستاوردی سازمان‌دهی گردد. این یافته‌ها مبنای شکل‌گیری الگوی استراتژیک هوشمند در مدیریت ساخت با رویکرد توسعۀ پایدار است و راهنمایی برای بهبود کارآمدی و پایداری پروژه‌ها ارائه می‌کند.

developing an intelligent strategic model for construction management with a sustainable development approach

the application of intelligent strategies and strategic frameworks in construction management enables process convergence, resource optimization, and the realization of sustainable development in complex projects. this study aims to propose an intelligent model for sustainable construction management by focusing on three core elements: intelligent construction patterns, technology and sustainability, and the outcomes of strategic decision-making. the research employed a mixed-methods design (qualitative–quantitative). in the qualitative phase, data were collected through document analysis and semi-structured interviews with 20 experts in civil engineering, architecture, and urban planning, and analyzed through a three-stage coding process (open, axial, and selective). in the quantitative phase, a likert-scale questionnaire with acceptable reliability was administered for two selected variables—smart construction technology (α = 0.79) and sustainable construction decision-making (α = 0.83)—among 384 project managers and specialists. data were analyzed using spss and a one-sample t-test. findings revealed that within the smart construction technology domain, the criteria of information transparency (t = 8.143, p = 0.012), professional coordination (t = 2.280, p = 0.000), and optimal scheduling (t = 1.331, p = 0.000) exerted the strongest influence on intelligent construction patterns. in the sustainable construction decision-making domain, the indicators of sustainability perception, project resilience, and decision efficiency showed significant relationships with the study variables. the integrated analysis of qualitative and quantitative results demonstrated that the implementation of intelligent technologies contributes to sustainability and effective decision-making only when organized as an interconnected network of environmental dimensions, drivers, core components, human factors, and outcome-based elements. these findings form the foundation of the proposed intelligent strategic model for construction management with a sustainable development approach and provide practical guidance for improving project efficiency and sustainability.