طراحی الگوی تطبیقی هوشمندی راهبردی در سازمان های دولتی و خصوصی

هدف این پژوهش طراحی الگوی تطبیقی هوشمندی راهبردی در سازمان‌های دولتی و خصوصی شهر کرمان می‌باشد. این مطالعه از نوع کاربردی با رویکرد ترکیبی متوالی اکتشافی طراحی شده است. در بخش کیفی، داده‌ها از طریق مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته با 12 خبره حوزه مدیریت جمع‌آوری و با استفاده از روش تحلیل مضمون براون و کلارک (2006) و نرم‌افزار maxqda تحلیل گردید. در بخش کمی، پرسشنامه مبتنی بر مدل پیشنهادی در بین 203 مدیر، کارشناس ارشد و مسئولان راهبردی شش سازمان منتخب دولتی و خصوصی توزیع و داده‌ها با بهره‌گیری از تحلیل عاملی اکتشافی (efa) و تاییدی (cfa) در نرم‌افزارهای spss و lisrel تحلیل شد. یافته‌های کیفی شامل شناسایی 79 شاخص، 18 مولفه و 6 بعد اصلی مدل شامل هسته دیجیتال استراتژیک، بینش‌ساز هوشمند، راهبری پیش‌نگر، رهبری تحول‌آفرین، توانمندسازی داده‌محور و تعامل هوشمند بود که توانستند 76.37 درصد واریانس داده‌ها را تبیین نمایند. نتایج تحلیل کمی با شاخص‌های برازش مناسب (χ²/df=2.06، rmsea=0.095، cfi=0.98، nfi=0.97) صحت ساختاری مدل را تایید کرد. مدل توسعه یافته با تاکید بر زیرساخت‌های فناوری، توانمندسازی منابع انسانی و رهبری تحول‌آفرین، چارچوبی علمی و عملی برای ارتقاء هوشمندی استراتژیک و بهبود فرآیندهای تصمیم‌گیری و رقابت‌پذیری سازمان‌ها فراهم می‌آورد.

designing a comparative model of strategic intelligence in public and private organizations

the aim of this research is to design a comparative model of strategic intelligence in public and private organizations in kerman. this study is an applied type with a sequential mixed-method exploratory approach. in the qualitative part, data were collected through semi-structured interviews with 12 management experts and analyzed using the content analysis method of brown and clark (2006) and maxqda software. in the quantitative part, a questionnaire based on the proposed model was distributed among 203 managers, senior experts, and strategic officials of six selected public and private organizations, and the data were analyzed using exploratory factor analysis (efa) and confirmatory factor analysis (cfa) in spss and lisrel software. qualitative findings included the identification of 79 indicators, 18 components, and 6 main dimensions of the model, including strategic digital core, intelligent insight generation, proactive leadership, transformational leadership, data-driven empowerment, and intelligent interaction, which were able to explain 76.37 percent of the data variance. the results of quantitative analysis with appropriate fit indices (χ²/df=2.06, rmsea=0.095, cfi=0.98, nfi=0.97) confirmed the structural validity of the model. the developed model, emphasizing technological infrastructure, human resource empowerment, and transformational leadership, provides a scientific and practical framework for promoting strategic intelligence and improving decision-making processes and competitiveness of organizations.