the role of philosophical faith in karl jaspers' existential thought

This article examines the ontological foundations of karl jaspers' concept of philosophical faith. as a comparison with heidegger's existential ontology reveals, jaspers places far greater emphasis on the act of philosophizing than on philosophy itself. from one perspective, jasper's philosophy has a moral and open character; conversely, this openness is threatened by his theory of the encompassing and his dogmatic understanding of kant's theoretical tools. jaspers' existential philosophy, and especially his concept of philosophical faith, can be illuminated by confronting it with the existential philosophy of his colleague, heinrich barth. karl jaspers' existential philosophy draws on the fundamental ideas of the marburg school, particularly the two german philosophers hermann cohen and paul natorp. after world war ii, when heidegger's ontological views cast a shadow over german philosophy, jaspers and heinrich barth, who adhered to kant and opposed heidegger's central ideas, could have had a fruitful collaboration, but this cooperation never materialized. jaspers' existential philosophy led him towards a prophetic stance, but his concept of philosophical faith, which became widely known from his book atom in 1959, continues to attract global attention. in this research, the author has employed a conceptual analysis method of the interpretive and expansive type to elucidate the concept of philosophical faith in jaspers and has attempted to provide a better understanding of his existential philosophy.

نقش ایمان فلسفی در اندیشه وجودی کارل یاسپرس

این مقاله به بررسی مبانی هستی‌شناختی مفهوم ایمان فلسفی کارل یاسپرس می‌پردازد. چنانکه مقایسه با هستی‌شناسی وجودی هایدگر روشن می‌کند، یاسپرس بسیار بیشتر بر عمل فلسفه‌ورزی تاکید می‌کند تا خود فلسفه. از یک منظر، فلسفه یاسپرس جنبه‌ای اخلاقی و گشوده دارد؛ از سوی دیگر، این گشودگی به‌واسطه نظریه او درباره فراگیر و درک جزمی او از ابزارهای نظری کانت تهدید می‌شود. فلسفه وجودی یاسپرس و به‌ویژه مفهوم ایمان فلسفی او را می‌توان با رویارویی با فلسفه وجودی همکارش، هاینریش بارث، روشن کرد. فلسفه وجودی کارل یاسپرس از ایده‌های اساسی «مکتب ماربورگ»، به‌ویژه دو فیلسوف آلمانی به‌نام‌های هرمان کوهن و پل ناتورپ سرچشمه می‌گیرد. بعد از جنگ جهانی دوم، وقتی هایدگر با دیدگاه‌های هستی‌شناسانه‌اش بر فلسفه آلمان سایه انداخته بود، یاسپرس و هاینریش بارث که هر دو به کانت اعتقاد داشتند و مخالف ایده‌های اصلی هایدگر بودند، می‌توانستند همکاری مثمر ثمری داشته باشند، اما این همکاری هرگز محقق نشد. فلسفه وجودی یاسپرس او را به‌سمت یک حالت نبوی سوق داد، اما مفهوم او از ایمان فلسفی که از کتاب اتم او در سال 1959 به‌طور عمومی شناخته شده است، همچنان توجه جهانی را به خود جلب می‌کند. نویسنده در این پژوهش با استفاده از روش تحلیل مفهومی از نوع تفسیر و بسط مفهوم، به روشن‌سازی مفهوم ایمان فلسفی یاسپرس پرداخته و سعی کرده است درک بهتری از فلسفه وجودی وی ارائه دهد.