وحدت تفکر و وجود در تعالیم اساطیری هرمس و نسبت آن با ایده گسست از سوبژکتیویسم در افکار هایدگر

هایدگر از تاریخ فلسفه به‌عنوان تاریخ بسط سوبژکتیویسم متافیزیکی یاد نموده است، بنابراین، از نظر وی پایان فلسفه، کمال متافیزیک و نهایت ثنویت سوبژه‌‌ابژه است. او خواهان گسست از سوبژکتیویسم و نیل به نوعی از تفکر غیرمتافیزیکی است. قصد مقاله پیش رو یافتن پاسخی به این پرسش است که آیا رابطه‌ای میان اندیشه‌های هرمسی ‌به‌معنای وحدت تفکر و هستی، یا به‌عبارت دیگر، تلقی غیرثنوی (سوبژه‌‌‌ابژه)، متمایز از ثنویت سوبژه‌‌ابژه، میان انسان و جهان‌ با اندیشه هایدگر وجود دارد؟ آیا این اندیشه‌ها می‌توانند ما را در گسست از متافیزیک یاری رسانند؟ در تعالیم هرمس، سرنوشت فلسفه، به‌منزله عزیمت به بی‌راهه و تباهی، پیش‌بینی شده است. متون هرمسی در مورد وحدت اندیشه و جهان هستی سخن گفته و برای انسان، به‌عنوان آینه کیهان، مقامی شامخ در حد خدایان قائل شده‌اند که وظیفه‌اش نگاهبانی از جهان و تکمیل آفرینش است. هایدگر نیز با تاثیر از اساطیر و متفکران یونان باستان، تفکر و وجود را در وحدت دانسته و حقیقت انسان را نقشی از هستی می‌داند که باید با اگزیستانس خویش، نگاهبان حقیقت هستی گردد. در این راستا، هرمس و هایدگر از دو نوع آگاهی، «نوس» و «لوگوس»، سخن گفته‌اند و می‌کوشند از نوس در برابر سیطره لوگوس دفاع نمایند.

the unity of thinking and being in the mythological teachings of hermes and its relationship with the idea of departing from subjectivism in heidegger’s thought

heidegger considers the history of philosophy as the history of the development of metaphysical subjectivism, so the end of philosophy is the perfection of metaphysics. he wants to break away from metaphysical subjectivism. the purpose of this article is to remove the answer to the question of whether there is a relationship between hermetic ideas and heidegger’s thought. i mean by hermetic ideas as the unity of thinking and being, or a non-dualistic view, different from subject-object one, between man and the world, and whether these ideas can help us break away from metaphysics. in the teachings of hermes, the fate of philosophy is predicted as going to destruction. hermes has spoken about the unity of thought and the universe, he has given man, a prestigious position on the level of the gods, whose duty is to protect the world and complete creation. heidegger considers thinking and being in unity and considers the truth of man to be part of being that should be the guardian of the truth of being with his existence. in this regard, hermes and heidegger have spoken of two types of consciousness, namely nous and logos, and they try to defend nous against the dominance of logos.