بررسی پیامدهای سطح مخارج و مالیات های دولت بر مصرف و تولید

هدف از انجام پژوهش حاضر، بررسی پیامدهای سطح مخارج و مالیات های دولت بر مصرف و تولید می‌باشد. ساختار مدل‌های تعادل عمومی پویای تصادفی (dsge) بر اساس بهینه‌یابی واحدهای اقتصادی (خانوار و بنگاه) می‌باشد. داده های مورد بررسی از بانک مرکزی استخراج شده، برای آماده‌سازی داده‌ها ، از نرم افزارهای اکسل و ایویوز استفاده ‌شده و برآورد مدل، شبیه‌سازی و نتیجه‌گیری از الگو، از نرم‌افزار داینر استفاده شده است. نتایج نشان می‌دهد که اگر هدف دولت حفظ سطح مصرف بخش خصوصی و اجتناب از کاهش سطح تولید باشد آنگاه افزایش نرخ مالیات بر سرمایه گزینه مناسب‌تری نسبت به نرخ مالیات بر مصرف و نرخ مالیات بر دستمزد خواهد بود و اگر هدف حفظ فرآیند تشکیل سرمایه و اجتناب از کاهش موجودی سرمایه ثابت باشد، آنگاه نرخ مالیات بر مصرف گزینه مناسب‌تری برای سیاست‌گذار مالی می‌باشد. همچنین نتایج بررسی ها نشان می‌دهد که اثر هر سه نرخ مالیاتی بر مصرف کل و سطح تولید به طور تقریبی مشابه با هم بوده و از این نظر تفاوتی ندارند، اما افزایش نرخ مالیات بر سرمایه نسبت به دو نرخ دیگر، باعث کاهش بیشتر مخارج می‌شود. در اخر می‌توان گفت اگر هدف سیاست‌گذار رسیدن به یک نرخ رشد اقتصادی هدف در بلندمدت باشد آنگاه لازم است از یک سطح مشخصی از سرمایه برخوردار باشد و لذا مستقل از نوع مخارج (جاری یا عمرانی)، بهتر است نرخ مالیات بر سرمایه را تغییر ندهد و در غیر این‌صورت، نرخ مالیات بر سرمایه می‌تواند گزینه مناسبی باشد زیرا سطح تولید و مصرف خصوصی را کمتر متاثر می‌سازد.

examining the consequences of government spending andtax levels on consumption and production

the purpose of the current research is to investigate the consequences of the government’s expenditure and taxes on consumption and production. the structure of dynamic stochastic general equilibrium (dsge) models is based on the optimization of economic units (households and companies). the analyzed data was extracted from the central bank, excel and eviuse software were used for data preparation, and diner software was used for model estimation, simulation, and conclusion from the model. the results show that if the government’s goal is to maintain the consumption level of the private sector and avoid reducing the production level, then increasing the capital tax rate will be a more appropriate option than the consumption tax rate and the wage tax rate, and if the goal is to maintain the capital formation process and avoid if the reduction of the capital stock is constant, then the consumption tax rate is a more suitable option for the financial policy maker. also, the results of the surveys show that the effect of all three tax rates on total consumption and production level are approximately the same and do not differ in this respect, but the increase in the capital tax rate compared to the other two rates causes a greater decrease in expenditures. in the end, it can be said that if the policy maker’s goal is to reach a target economic growth rate in the long term, then it is necessary to have a certain level of capital, and therefore, regardless of the type of expenditure (current or construction), it is better not to change the capital tax rate. otherwise, the capital tax rate can be a suitable option because it affects the level of private production and consumption less.