تاملی فقهی پیرامون احکام آرایش‌های نوپدید

آرایش‌های نوپدید، از جمله مسائل مستحدثه است که باتوجه‌به رواج روزافزون آن در جامعه، نیازمند موضوع‌شناسی فقهی و بیان حکم فقهی مسئله است. در حکم مسئله، میان فقها اختلاف‌نظر وجود دارد؛ برخی فقها، قائل به جواز و برخی دیگر، قائل به حرمت این آرایش‌ها شده‌اند. در این پژوهش که به روش توصیفی تحلیلی صورت‌گرفته، این نتایج حاصل شده است که: در خصوص مصادیق آرایش‌های نوپدید، در غیر موارد ضرورت، از آن جایی که این آرایش‌ها، مستلزم انجام مقدمات حرام یا مقدمه ترک واجب هستند و همچنین ضرر و عوارض منفی برای بدن به همراه دارند و مصداق تبرّج و خودنمایی در جامعه به شمار می‌روند، با تنقیح مناط و اخذ ملاک، به‌طریق‌اولی می‌توان قائل به حرمت شد. به نظر می‌رسد ادلّه اقامه شده بر جواز، قابلیت معارضه با ادله حرمت را ندارد و استدلال به جواز ناتمام است.

a fiqhi reflection on the emerging cosmetic practices

emerging cosmetic practices represent a novel issue that, given their increasing prevalence in society, necessitates a fiqhi examination and the articulation of relevant legal rulings. there exists a divergence of opinion among islamic jurists regarding the permissibility of these practices; some uphold their legality, while others assert their prohibition. this research, conducted through a descriptive-analytical approach, yields the following conclusions: regarding the instances of emerging cosmetics, outside of cases of necessity, these practices involve the execution of haram (forbidden) prerequisites or the omission of wajib (obligatory) acts, and they may also entail negative effects and harm to the body. additionally, they can be viewed as manifestations of ostentation and self-display within society. through the clarification of the relevant criteria and the derivation of legal principles, it can be inferred that these practices are, by extension, prohibited. the arguments presented in favor of permissibility appear insufficient to counter the evidence supporting prohibition, thus rendering the reasoning for permissibility incomplete.