ارائه شاخص‌های آمایش مراکز و استقرارگاه‌های نظامی؛ مطالعه موردی: استان کرمانشاه

آمایش سرزمین؛ طبقه‌بندی فعالیت انسان در فضای جغرافیایی است تفکری است که تمامی جنبه‌های توسعه یک کشور را مدنظر قرار می‌دهد، یک برنامه‌ریزی استراتژیک و راهکار کاملا جغرافیایی برای توسعه پایدار کشورها است. اهمیت این موضوع برای استان کرمانشاه در همسایگی کشور عراق بیشتر می‌باشد زیرا وجود طیف گسترده‌ای از تهدیدات بالقوه و بالفعل در دو کانون عراق و اقلیم کردستان سبب شده اجرای هرگونه طرح آمایشی با تحلیل اوضاع امنیتی پیرامون مرز همراه باشد. تحقق این امر، نیازمند شناخت امکانات ژئواستراتژیکی، تحلیل محیط پیرامونی، دسته ‌بندی انواع تهدیدات و شناسایی منبع و منشا آن‌ها است. این مقاله نیز با این هدف یعنی ارائه شاخص‌های آمایش مراکز و استقرارگاه‌های نظامی استان کرمانشاه و با روش توصیفی- تحلیلی انجام‌گرفته است. ابزار گردآوری داده‌ها به‌صورت اسنادی و کتابخانه‌ای بوده و بدین منظور داده‌های موردنیاز در محدوده موردنظر از اسناد و منابع مکتوب گردآوری شدند، روش تجزیه‌و تحلیل یافته‌ها نیز به صورت تحلیل محتوی بوده است. نتایج بررسی‌ها نشان داد که آمایش مراکز و استقرارگاه‌های نظامی در استان کرمانشاه خیلی جامع و کارآمد نیست، دارای رویکرد سنتی است و بدون توجه به شاخص‌های طبیعی، انسانی و مبادی تهدید انجام گرفته است لذا تاثیر چندانی در اثربخشی طرح‌ها، کاهش آسیب‌ پذیری‌ها و افزایش قابلیت‌های دفاعی نخواهند داشت و با مسائلی همچون بی‌توجهی به تهدیدات داخلی و خارجی، ساماندهی نامتعادل فضایی در نحوه استقرار و مکان‌یابی مراکز نظامی، تمرکز بیش‌ از حد اماکن و مراکز سیاسی، اداری، جمعیتی، صنایع و تاسیسات مهم در مرکز استان کرمانشاه و... مواجه است.

providing indicators of planning of military centers and bases; case study: kermanshah province

land use planning, classification of human activity in geographical space, is a thinking that considers all aspects of a country's development, and is a strategic planning and a purely geographical solution for the sustainable development of countries. this issue is more important for kermanshah province which is neighboring with iraq, because the existence of a wide range of potential and actual threats in both iraq and the kurdistan region have led the implementation of any plan to be corresponded with the analysis of the security situation around the border. achieving this requires recognizing geostrategic features, analyzing the environment, categorizing the types of threats and identifying their source and origin. this article also serves this purpose, namely presentation of indicators of military centers and bases in kermanshah province using descriptive-analytic method. the data collection tool is based on documentary and library findings. for this purpose, the required data were collected from documents and written sources and content analysis method is used to analyze the data. the results showed that the arrangement of military centers and bases in kermanshah province is not very comprehensive and efficient, and it has a traditional approach and has been done regardless of natural and human indicators and threat points, so it has little effect on the effectiveness of projects, decrease in vulnerabilities and increase in defensive capabilities. also, it is faced with ignoring internal and external threats, unbalanced spatial organization in the manner of establishing and locating military centers, excessive concentration of political, administrative, demographic places and centers, important industries and facilities in the center of kermanshah province, etc