مطالعه تطبیقی تفاسیر معاصر از آموزه جهاد در قرآن کریم با تمرکز بر آیه 190 بقره

جهاد و قتال در راه خدا در آیات پرشماری از قرآن مطرح شده است. صرف نظر از آیاتی که به احکام و قوانین جهاد و نیز اهمیت قتال و ترغیب و تشویق به جهاد و پاداش مجاهدان پرداخته ، در آیات 190 -195 بقره راهبردها و دامنه جهاد تعیین گردیده است. مفسران معاصر در مواجهه با آیات جهاد دو راهبرد متمایز تهاجمی و دفاعی را در تفسیر این آیات برگزیده اند. ایدة جهاد تهاجمی برای نابودی کفر و شرک بیش از همه از سوی گروه های مسلمان مصری مطرح شد که در حال مبارزه با اشغال گران غربی سرزمین های خود بودند. در واقع سید قطب و دیگر رهبران اخوان المسلمین بر اساس دیدگاه های ابن تیمیه ، جهاد و کشتن کافران را تنها مسیر هدایت و کمال انسان و رهایی از فتنه شرک می دانند. اسلام گراهای افراطی نیز بر اساس رهیافت سید قطب و ابن تیمیه ، نجات مسلمانان و انتشار دین را از مسیر جهاد و قتل کافران میسر دانسته اند. در مقابل ، مفسران دیگری به جهاد دفاعی قایل هستند و قتل و کشتار افراد به دلیل شرک و عقاید غیر اسلامی را مجاز نمی دانند. ضرورت دفاع از توحید و نابودی کفر و نیز اهمیت جهاد برای کمال انسان ، دو وجه تشابه دیدگاه های مفسران معاصر است. تمایز در مفهوم کفر ، فتنه و آزادی نیز در شمار وجوه تمایز دو رویکرد تفسیری درباره جهاد است.

a comparative study of contemporary interpretations of the doctrine of jihad in the holy quran, focusing on verse 190 of al-baqarah.

jihad and fighting in the way of god are mentioned in numerous verses of the quran. . regardless of the verses that deal with the rules and laws of jihad, as well as the importance of fighting, encouraging and encouraging jihad, and rewarding the mujahideen. in verses 190-195 of al-baqarah, the strategies and scope of jihad are determined. contemporary commentators have chosen two distinct offensive and defensive strategies in the interpretation of the verses of jihad. the idea of an aggressive jihad to destroy disbelief and polytheism was mostly proposed by egyptian muslim groups who were fighting against the western invaders of their lands. in fact, sayyid qutb and other leaders of the muslim brotherhood, based on the views of ibn taymiyyah, consider jihad and killing the infidels as the only way to guide and perfect human beings and free them from the temptation of polytheism. according to the approach of seyyid qutb and ibn taymiyyah, radical islamists have found it possible to save muslims and spread religion through jihad and killing infidels. on the other hand, other commentators are committed to defensive jihad and do not allow the killing of people due to polytheism and non-islamic beliefs. the necessity of defending monotheism and destroying disbelief as well as the importance of jihad for human perfection are two aspects of the views of contemporary commentators. the difference in the concept of disbelief, sedition and freedom is also one of the differences between the two interpretive approaches about jihad.