بررسی رابطه بین نوآوری و ریسک ورشکستگی با تاکید بر نقش بیش‌اطمینانی و توانایی مدیران

هدف اصلی این پژوهش، بررسی رابطه بین نوآوری و ریسک ورشکستگی با متغیرهای تعدیل گر بیش اطمینانی و توانایی مدیران است. داده های شرکت های مورد بررسی از سامانۀ کدال و نیز نرم افزار داده پرداز نوین طی سال های 1390 تا 1401 استخراج و برای آماده سازی و تجزیه و تحلیل داده ها به ترتیب از نرم افزارهای اکسل و ایویوز و الگوی رگرسیون حداقل مربعات تعمیم یافته استفاده شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد نوآوری باعث کاهش احتمال ورشکستگی می شود. علاوه بر این وجود متغیر تعدیلی بیش اطمینانی مدیران تاثیر منفی و متغیر تعدیلی توانایی مدیران تاثیر مثبت بر این رابطه دارند و به ترتیب باعث تضعیف و تقویت این رابطه (افزایش و کاهش بیشتر احتمال ورشکستگی) می شود. همچنین وجود همزمان دو متغیر تعدیلی این رابطه را تقویت می کند. با توجه به یافته های پژوهش می توان نتیجه گرفت هزینۀ نوآوری (تحقیق و توسعه) بهبود وضعیت شرکت ها را به دنبال داشته و بیش اطمینانی مدیران معمولاً وضعیت شرکت را به خطر انداخته و توانایی مدیران باعث افزایش ارزش شرکت و کاهش ورشکستگی می شود. بنابراین می توان گفت در شرکت های بورسی تهران، احتمال ورشکستگی تابعی از هزینۀ تحقیق و توسعه، بیش اطمینانی مدیران و توانایی مدیران هم به صورت مجزا و هم به صورت توام می باشد.

examining the relationship between innovation and bankruptcy risk with emphasis on the role of managers overconfidence and ability

the main goal of this research is to investigate the relationship between innovation and bankruptcy risk with the moderator variables of overconfidence and managers' ability. the data of the investigated was collected from codal website and novin data-processing software, and excel and eviews software during the years 2011 to 2023 were used for data preparation and analysis using the generalized least square regression model, respectively. research findings show that innovation reduces the probability of bankruptcy. in addition, the existence of the adjustment variable of managers' overconfidence has a negative effect and the adjustment variable of managers' ability has a positive effect on this relationship and it weakens and strengthens this relationship (increasing and further decreasing the probability of bankruptcy), respectively. also, the simultaneous presence of two adjusting variables strengthens this relationship. according to the findings of the research that the cost of innovation (research and development) will improve the condition of companies and managers' overconfidence usually endangers the company's situation and managers ability increases the value of the company and reduces bankruptcy. therefore, it can be said that in tehran stock companies, the probability of bankruptcy is a function of the cost of research and development, managers overconfidence and the managers ability both separately and together.