بررسی اثربخشی درمان روان پویشی کوتاه مدت بر کاهش ناگویی هیجانی، ناخودداری، درآمیختگی شناختی و نشانگان وسواس افراد مبتلا به اختلال وسواس فکری عملی

هدف: هدف از پژوهش، بررسی اثربخشی درمان روان پویشی کوتاه مدت بر کاهش ناگویی هیجانی، ناخودداری، درآمیختگی شناختی و نشانگان وسواس افراد مبتلا به اختلال وسواس فکری عملی بود.روش شناسی: پژوهش حاضر از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون- پس آزمون و پیگیری است و جامعه آماری شامل افراد مبتلا به اختلال وسواس فکری عملی می‌باشد که جهت درمان طی ماه‌های فروردین تا آذرماه سال 1402 به کلیه مراکز مشاوره و خدمات روان شناختی شهرستان بیرجند مراجعه کرده بودند. بدین منظور تعداد 40 نفر بر اساس جدول کوهن، به صورت هدفمند انتخاب و به صورت تصادفی در یک گروه آزمایش و یک گروه کنترل تقسیم شدند. گروه آزمایشی به مدت 11 جلسه، درمان روان پویشی کوتاه مدت را دریافت نمودند و گروه کنترل طی این مدت هیچ مداخله‌ای دریافت نکرد. ابزار پژوهش، پرسشنامه ناگویی هیجانی تورنتو (tas-20) بگبی، پارکر و تیلور (1994)، پرسشنامه ناخودداری (y-bocs) ییل و براون گودمن و پرایس (1986)، پرسشنامه آمیختگی شناختی گیلاندرز و همکاران (2010) و پرسشنامه مقیاس وسواس فکری عملی هاجسون و راچمن (1977) بود که به منظور جمع آوری اطلاعات در سه مرحله پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری بر روی آزمودنی‌ها اجرا شد. به منظور تجزیه و تحلیل داده‌ها از آزمون تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر استفاده شد. یافته‌ها: یافته‌های پژوهش حاکی از آن است که درمان روان پویشی کوتاه مدت باعث کاهش ناگویی هیجانی، ناخودداری، درآمیختگی شناختی و نشانگان وسواس، در مرحله پس آزمون شده است(0.05>p) و ماندگاری اثر درمان بعد از سه ماه نیز حفظ شده است.نتیجه گیری: بر اساس نتایج حاصل از این پژوهش می‌توان گفت درمان روان پویشی کوتاه مدت بر ناگویی هیجانی، ناخودداری، آمیختگی شناختی و نشانگان وسواس افراد مبتلا به اختلال وسواس فکری عملی، اثرمعنی داری دارد و می‌توان از این آموزش جهت کاهش و تعدیل ناگویی هیجانی، ناخودداری، درآمیختگی شناختی و نشانگان وسواس افراد مبتلا به اختلال وسواس فکری عملی استفاده کرد.

examining the effectiveness of short-term psychodynamic therapy on reducing alexithymia, impulsivity, cognitive fusion, and obsessive symptoms in individuals with obsessive-compulsive disorder

objective: the purpose of this study was to examine the effectiveness of short-term psychodynamic therapy in reducing alexithymia, impulsivity, cognitive fusion, and obsessive symptoms in individuals with obsessive-compulsive disorder (ocd).methodology: this research was a semi-experimental study with a pre-test, post-test, and follow-up design. the statistical population consisted of individuals with ocd who sought treatment from psychological and counseling centers in birjand city from march to december 2023. based on cohen's table, 40 participants were purposefully selected and randomly assigned to an experimental group and a control group. the experimental group received 11 sessions of short-term psychodynamic therapy, while the control group did not receive any intervention during this period. the research tools included the toronto alexithymia scale (tas-20) by bagby, parker, and taylor (1994), the yale-brown obsessive compulsive scale (y-bocs) by goodman, price, rasmussen, and mazure (1986), the cognitive fusion scale by gillanders et al. (2010), and the obsessive-compulsive scale by hodgson and rachman (1977). these tools were administered in three stages: pre-test, post-test, and follow-up to collect data. to analyze the data, repeated measures analysis of variance (anova) was used.findings: the findings indicated that short-term psychodynamic therapy significantly reduced alexithymia, impulsivity, cognitive fusion, and obsessive symptoms in the post-test stage (p < 0.05), and the effects of the therapy were maintained after three months.conclusion: based on the results of this study, it can be concluded that short-term psychodynamic therapy has a significant impact on reducing alexithymia, impulsivity, cognitive fusion, and obsessive symptoms in individuals with ocd. this therapeutic approach can be used to reduce and modify these symptoms in individuals with obsessive-compulsive disorder.