تبیین مدل سازگاری زناشویی بر اساس درستکاری اخلاقی و معنویت با میانجی‌گری انعطاف‌پذیری شناختی و نقش تعدیل‌گر عمر زناشویی

هدف: هدف پژوهش حاضر، تبیین مدل سازگاری زناشویی بر اساس درستکاری اخلاقی و معنویت، با میانجی‌گری انعطاف‌پذیری شناختی و نقش تعدیل‌گر عمر زندگی زناشویی بود.روش‌شناسی: پژوهش حاضر از نوع کاربردی و توصیفی-همبستگی است. جامعه آماری شامل تمام زوجین ساکن تهران در سال 1403 بود. نمونه‌گیری به روش تصادفی خوشه‌ای انجام شد و شامل 453 مرد و 453 زن بود. ابزارهای گردآوری داده‌ها شامل پرسشنامه‌های سازگاری زناشویی اسپانیر (1986)، التزام به اخلاق جعفری روشن (1395)، معنویت شریفی و همکاران (1392)، و انعطاف‌پذیری شناختی دنیس و وندورال (2010) بود. داده‌ها با استفاده از همبستگی پیرسون و مدل‌یابی معادلات ساختاری در نرم‌افزارهای spss-21 و amos-7 تحلیل شد.یافته‌ها: یافته‌ها نشان داد مدل مفهومی پژوهش از برازش مناسبی برخوردار بود (rmsea=0.074، gfi=0.952). بین درستکاری اخلاقی و معنویت با سازگاری زناشویی رابطه مثبت معناداری وجود داشت. همچنین، درستکاری اخلاقی و معنویت از طریق انعطاف‌پذیری شناختی بر سازگاری زناشویی اثر غیرمستقیم معناداری داشتند. نقش تعدیل‌گر عمر زناشویی نیز در روابط بین متغیرها تایید شد.نتیجه‌گیری: درستکاری اخلاقی و معنویت از طریق افزایش انعطاف‌پذیری شناختی، می‌توانند به بهبود سازگاری زناشویی کمک کنند و این روابط با توجه به طول عمر زناشویی دستخوش تغییر می‌شوند. تقویت این ابعاد در برنامه‌های مشاوره‌ای می‌تواند در ارتقاء رضایت زناشویی موثر باشد.

explaining the model of marital adjustment based on moral integrity and spirituality with the mediation of cognitive flexibility and the moderating role of marital duration

objective: the objective of the present study was to explain a model of marital adjustment based on moral integrity and spirituality, mediated by cognitive flexibility and moderated by marital duration.methodology: this applied, descriptive-correlational study was conducted on a population comprising all married couples residing in tehran in 2024. using cluster random sampling, 453 men and 453 women were selected. data collection tools included the dyadic adjustment scale (spanier, 1986), the moral commitment scale (jafari roshan, 2016), the spirituality questionnaire (sharifi et al., 2013), and the cognitive flexibility inventory (dennis & vander wal, 2010). data analysis was performed using pearson correlation and structural equation modeling via spss version 21 and amos version 7.findings: the findings indicated that the conceptual model had an acceptable fit (rmsea = 0.074; gfi = 0.952). there was a significant positive relationship between moral integrity and marital adjustment, as well as between spirituality and marital adjustment. moreover, both moral integrity and spirituality had significant indirect effects on marital adjustment through cognitive flexibility. marital duration was confirmed as a significant moderating variable in these relationships.conclusion: moral integrity and spirituality can enhance marital adjustment through improved cognitive flexibility, and these effects vary depending on marital duration. strengthening these components in counseling programs may contribute to greater marital satisfaction and relational well-being.